ตอนที่ 10 ตระกูลเจียงถูกจับกุมยกครัว
แต่เจียงไหลโซ่วเพิ่งเดินมาถึงหน้าประตู ก็ถูกตำรวจรถไฟที่อยู่ด้านนอกขวางไว้
“สหาย จะไปไหนครับ”
“สหายตำรวจ เรื่องของครอบครัวนี้ไม่เกี่ยวกับผม ที่บ้านยังมีงานไร่ทำไม่เสร็จ ผมต้องรีบกลับก่อนครับ”
เจียงไหลโซ่วแต่งเรื่องขึ้นมาส่ง ๆ เพื่อหาทางหลบหนี
ตำรวจรถไฟพูดเสียงเย็นว่า “คดีของตระกูลเจียงยังสอบสวนไม่เสร็จ คนจากหมู่บ้านพวกคุณห้ามไปไหน ต้องอยู่เป็นพยาน”
“สหาย ที่บ้านผมมีธุระด่วนจริง ๆ ครับ” เจียงไหลโซ่วล้วงบุหรี่ต้าเฉียนเหมินออกจากกระเป๋ากางเกง ยื่นให้พร้อมรอยยิ้มประจบ “ช่วยอำนวยความสะดวกให้หน่อยนะครับ”
“เรื่องของบ้านเจียงเนี่ยน ผมไม่รู้อะไรเลย จะให้ผมเป็นพยานได้ยังไงครับ”
บุหรี่ที่เจียงไหลโซ่วยื่นให้ถูกปัดกลับอย่างเด็ดขาด
“ถ้าที่บ้านคุณมีธุระจริง ก็คงไม่ดั้นด้นมาไกลขนาดนี้เพื่อดูเรื่องสนุก จับชู้หรอก”
“ตอนนี้เป็นปีที่ข้าวยากหมากแพง มีงานไร่อะไรด่วนขนาดนั้น”
แววตาคมกริบของตำรวจรถไฟมองออกว่าเขามีพิรุธราวกับคนทำผิด
“กลับไป!”
เจียงไหลโซ่วสะดุ้งกับเสียงตวาด รีบทำตัวว่าง่าย ยัดบุหรี่กลับเข้ากระเป๋าแล้วหัวเราะแห้ง ๆ ประจบ
“ได้ครับ ได้ งั้นผมกลับก่อน!”
เจียงสุ่ยวังเห็นเจียงไหลโซ่วไม่อยู่ข้างกาย จึงรีบเดินออกมาตามหา
พอดีเห็นว่าเขากำลังจะหนี ยิ่งทำให้เชื่อคำพูดของเจียงเนี่ยน
เจียงไหลฝูคือขโมยเด็ก!
เจียงไหลโซ่วต้องรู้เรื่องนี้แน่ ๆ แต่กลับปิดบัง แล้วยังหลอกใช้พวกเจ้าหน้าที่หมู่บ้านเซี่ยงหยาง