ตอนที่ 7 ตระกูลเจียงดักรอจับชู้ที่สถานีรถไฟ
เจียงเนี่ยนเพิ่งหาที่นั่งได้ไม่นาน ก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งกรูเข้ามาหาเธอด้วยความโกรธ
“เจียงเนี่ยน แกนี่มันผู้หญิงสารเลว พวกเราตามหาแกทั้งคืน ในที่สุดก็เจอที่สถานีรถไฟเสียที แกคิดจะพาลูกกับชู้หนีไปใช่ไหม”
“ชู้ของแกอยู่ไหน วันนี้พวกเราจะส่งพวกแกให้ตำรวจทั้งคู่!”
ครอบครัวของเจียงไหลฝูพาคนในหมู่บ้าน ทั้งเจ้าหน้าที่กับชายฉกรรจ์หลายคน มาล้อมเจียงเนี่ยนกับลูกทั้งสองไว้ราวกับกำลังล้อมจับเหยื่อ
ผู้โดยสารรอบข้างได้ยินว่าพวกเขามาจับชู้ ต่างพากันเข้ามามุงดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังระงม
“สมัยนี้ยังมีผู้หญิงไม่รักนวลสงวนตัวแบบนี้ด้วยหรือ น่าขายหน้าจริง ๆ!”
“ผู้หญิงคนนี้ยังคิดจะพาลูกสองคนหนีไปกับชู้อีก ใจดำจริง ๆ!”
“เมื่อกี้ฉันเห็นชู้ของเธอแล้ว เขาไปซื้อตั๋วรถไฟ!”
“ผู้ชายคนนั้นก็โง่เหมือนกัน หนุ่มยังขนาดนั้น ดันไปชอบผู้หญิงแต่งงานแล้วที่มีลูกสองคน”
“ผู้หญิงคนนี้ก็มีฝีมือเหมือนกันนะ หน้าตาก็ไม่ได้ดีอะไร ยังไปยั่วยวนหนุ่มหน้าตาดีได้อีก”
“พวกคุณว่าไอ้หนุ่มนั่นชอบอะไรในตัวเธอ”
“คงชอบที่เธอตัวดำปี๋ แถมเคยมีลูกแล้วมั้ง ฮ่า ๆ...”
“...”
พอเจียงไหลฝูได้ยินว่ามีผู้ชายมาด้วยกับเจียงเนี่ยนและลูก ก็ยิ่งได้ใจ
เขาพูดอย่างภาคภูมิใจกับหัวหน้ากองพลเจียงสุ่ยวังที่มาด้วยกันว่า “หัวหน้าดูสิ ผมบอกแล้วว่าเธอจะหนีไปกับชู้ แต่คุณก็ไม่เชื่อ บอกว่าเธอไม่มีความกล้า”
“ตอนนี้คนเห็นกันหมดแล้ว ช่างขายหน้าจริง ๆ!”
เจียงไหลฝูด่าทออย่างโหดเหี้ยมด้วยว่า “นังตัวดี ทำตระกูลเจียงของเราเสียหน้าหมด!”
เจียงสุ่ยวังจึงทำหน้าบึ้ง โบกมือสั่งว่า “จับผู้หญิงผิดประเพณีคนนี้กลับไปประจาน!”