ตอนที่ 21 สหาย ฉันก็ไม่รู้จักคุณเหมือนกัน
ได้ยินอย่างนั้น เจิงเจิงกับฉู่ฉู่ก็รีบมองไปตามสายตาของแม่ทันที
ทหารคนนั้นสวมเครื่องแบบ ร่างสูงใหญ่ หน้าตาหล่อเหลากว่าชาวนาทุกคนในหมู่บ้านเซี่ยงหยางเสียอีก
เจิงเจิงกับฉู่ฉู่เบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ แล้วมองซ้ำไปซ้ำมา
ในใจทั้งตื่นเต้นทั้งประหม่า
คนหล่อขนาดนั้นจะเป็นพ่อของพวกเราจริง ๆ เหรอ?
แม่จำคนผิดหรือเปล่านะ?
เจิงเจิงถามเสียงเบา “แม่คะ เขาเป็นพ่อของหนูกับฉู่ฉู่จริง ๆ เหรอ?”
เจียงเนี่ยนเองก็ใจเต้นจนแทบหลุดออกมาจากอก หวังให้ฮั่วเสี่ยวจำเธอได้
แต่เขากลับจำไม่ได้!
ฮั่วเสี่ยวกวาดตามองมาทางนี้แวบหนึ่ง ก่อนจะเบือนสายตากลับไป สีหน้าเย็นชาเหมือนไม่รู้จักพวกเธอเลย
เจียงเนี่ยนคิดในใจ เขายังโกรธแค้นอยู่หรือเปล่านะ? ตอนนั้นเธอหลอกให้เขาแต่งงาน หลอกเอาสินสอด แถมตอนเข้าหอยังหลอกเอาเงินเขาไปอีก เรียกได้ว่าเป็นผู้หญิงประหลาดสุดขั้ว พอมาเจอกันตอนนี้ก็เลยรู้สึกไม่ค่อยมั่นใจ
เจียงเนี่ยนได้แต่พูดกับเด็กทั้งสองอย่างคลุมเครือว่า “ตอนนี้แม่ก็ยังไม่ค่อยแน่ใจ แต่เขาหน้าตาเหมือนพ่อของพวกเธอมากเลยนะ”
เด็กทั้งสองได้ยินแล้วก็ห่อเหี่ยวลงทันที
แววตาที่เคยเปล่งประกายก็หม่นลง
เฮ้อ แม่ที่เลอะเลือนเอ๊ย แม้แต่สามีตัวเองยังจำไม่ได้
แต่ในวินาทีถัดมา อวี่เหมยฟางก็รีบเดินเข้าไปหาฮั่วเสี่ยว พลางยิ้มทักทายอย่างกระตือรือร้น
“นายพันโทฮั่ว ไม่คิดเลยว่าคุณจะนั่งรถไฟขบวนนี้เหมือนกันนะคะ”
หัวใจเจียงเนี่ยนพลันไหววูบขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนหน้านี้อวี่เหมยฟางเล่าถึงหน่วยงานของสามีเธอ ที่อยู่หน่วยเดียวกับฮั่วเสี่ยวพอดี