ตอนที่ 18 ชอบนายไง ยังไม่พออีกเหรอ
เจียงเนี่ยนจึงขยับเข้าไปดูด้วย
เห็นทหารในเครื่องแบบแถวหนึ่งกำลังขึ้นรถไฟอย่างเป็นระเบียบ แต่ละคนยืนตัวตรง
เธอยืนยันว่า “พวกเขาคือคุณทหารจากกองทัพปลดปล่อย”
ฉู่ฉู่ได้ยินแล้วก็ลุกขึ้นยืนอย่างตื่นเต้น ดวงตาเป็นประกายวิบวับ
“แม่คะ พ่อของหนูก็ใส่เครื่องแบบทหารแบบนี้เหมือนกันไหม”
“แน่นอนอยู่แล้ว”
ตอนนี้ความคิดถึงพ่อของเจิงเจิงกลายเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาแล้ว
เขาถามเสียงเบา “แม่ครับ พ่อหน้าตาเป็นยังไงเหรอ”
เจียงเนี่ยนคิดในใจว่า ชาติก่อนเธอได้อยู่กินกับเขาแค่ครั้งเดียว
ตอนนั้นเธอจำได้แค่กล้ามเนื้อใหญ่โตกับรูปร่างคร่าว ๆ ของเขา ขนาดดวงตาของเขายังไม่กล้าสบเลยด้วยซ้ำ
หน้าตาของเขาเธอจำได้ไม่ค่อยชัด
อีกอย่าง พวกเขาจดทะเบียนสมรสกันในยุคห้าสิบ ใบสมรสเป็นกระดาษหน้าตาคล้ายใบประกาศนียบัตร
ไม่มีรูปถ่ายของเจ้าบ่าวเจ้าสาว