เถาวัลย์เลื้อยไปตามทางน้ำ ก่อนหย่อนตัวลงไปใต้น้ำ
ถักทอ พันเกี่ยว
ไม่นาน ตาข่ายผืนใหญ่ที่ถักขึ้นจากเถาวัลย์ล้วน ๆ ก็ขวางปากทางน้ำไว้
ล่าได้แล้ว
“ไป๋พ่างพ่าง มากับฉัน”
“ฮึ่มดั๊บ~!”
ไป๋พ่างพ่างส่งเสียงตอบรับ ก่อนรีบตามคาออสไป
เมื่อเดินมาหยุดตรงหน้าอากาธา คาออสก็ถามว่า
“เป็นอย่างไร ใช้ได้หรือยัง?”
“อืม ได้แล้ว จัดการได้เลย”
เมื่อได้รับคำยืนยัน อากาธาก็หันไปมองเหล่าลูกมังกรที่แทบรอไม่ไหวกันอยู่ก่อนแล้ว
“เข้าแถวให้เรียบร้อย”
ในที่สุดก็ได้ออกล่ากันเสียที
เหล่าลูกมังกรเชื่อฟังดี พากันเข้าแถวริมบ่อน้ำ ดวงตาเรียวยาวรูม่านตาตั้งกลมโตทุกคู่จับจ้องผิวน้ำไม่กะพริบ
น้ำในแม่น้ำใต้ดินใสสะอาด แม้ยืนอยู่บนฝั่งก็ยังมองเห็นกุ้งขาวกับฝูงปลาว่ายอยู่ใต้น้ำ
คาออสพาไป๋พ่างพ่างไปยืนประจำตำแหน่งตรงขอบด้านขวา
อากาธายกหัวมังกรสีแดงขึ้น กวาดตามองรอบหนึ่ง เมื่อแน่ใจว่าลูกมังกรทุกตัวพร้อมแล้ว นางก็หมอบลงเช่นกัน
เมื่อเห็นกุ้งขาวว่ายอยู่ใต้น้ำ นางเองก็รู้สึกหิวขึ้นมาเหมือนกัน ตั้งแต่ตื่นจากการหลับใหลจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้กินอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน
เนื้อปลาที่คาออสแบ่งให้เพียงนิดหน่อย อย่างมากก็แค่พอให้ลิ้มรส ไม่ช่วยให้อิ่มท้องเลย
“จำไว้ ระหว่างล่าห้ามทะเลาะกันเด็ดขาด ถ้ามีเรื่องขัดแย้งอะไรก็รอให้ล่าเสร็จแล้วค่อยจัดการ”
“ฉันมีแค่นี้ เตรียมตัวกันได้”
“โฮก~!”
สิ้นเสียงคำราม
[ซ่า~!]
อากาธา ซึ่งมีร่างใหญ่ที่สุด พุ่งหัวลงน้ำเป็นตัวแรก