เซี่ยฉีส่งข่าวสารตรงเข้าไปในห้วงญาณของซ่งหมิงเสวี่ยว่า “บังเอิญเสียจริงนะ ศิษย์พี่”
“ศิษย์พี่เอาแต่พูดว่าจะสืบให้รู้เรื่องไม่ใช่หรือ? ไฉนจึงมาสืบถึงใต้เตียงของอาจารย์อา”
ในยามนี้เมื่อเผชิญหน้ากับการเย้าหยอกของเซี่ยฉี ซ่งหมิงเสวี่ยกลับไม่มีกะจิตกะใจคิดจะเอาชนะเขา ความสนใจทั้งหมดมุ่งอยู่ที่เจียงโจวด้านนอกแต่เพียงผู้เดียว
โชคดีที่สมบัติวิเศษที่ทั้งสองพกติดตัวทำให้เจียงโจวมิทันสังเกตเห็นการมีอยู่ของทั้งคู่ ทั้งสองผู้หลบซ่อนมาด้วยกันอย่างลุกลี้ลุกลนเบียดเสียดกันหายใจแทบไม่ออก เมื่อเห็นดังนั้นจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก
เซี่ยฉีวางมือลงบนเอวของซ่งหมิงเสวี่ยอย่างผ่อนคลาย เมื่อชั่วยามก่อน เขากำลังพลิกค้นหาสิ่งที่เรียกว่า "คัมภีร์กลียุค" อยู่ในห้องตำรา แต่แล้วประตูก็ค่อย ๆ เปิดออกเป็นช่องแคบ เซี่ยฉีร้อนรนจนไม่ทันเลือกทางหนี จึงหลบเข้าไปใต้เตียง
ต่อมาเขาสัมผัสได้ว่าในห้องตำรามีคนอื่นนอกจากตนเข้ามา คนผู้นั้นดูเหมือนจะกำลังค้นหาบางสิ่งบางอย่างเช่นกัน เซี่ยฉีเดาได้แปดเก้าส่วนว่าเป็นซ่งหมิงเสวี่ย เขากำลังเตรียมตัวจะออกไปทำให้ซ่งหมิงเสวี่ยตกใจ ใครจะรู้ว่าชั่วขณะต่อมา ศิษย์พี่ที่รักของเขาก็พุ่งเข้ามาชนอ้อมกอดของเขาเสียแล้ว