กลับถึงบ้าน เฮ่อจิ่งเฉินไม่พูดอะไรสักคำ นั่งลงบนโซฟาแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมา
ถงเยว่คิดว่าเขาคงเข้าใจผิดแล้ว
เธอรีบเดินไปนั่งตรงข้ามเขา
“จิ่งเฉิน”
เธอเรียกชื่อเขาเสียงแผ่ว
เฮ่อจิ่งเฉินเงยหน้าขึ้น “มีอะไรเหรอ?”
ถงเยว่ฟังออกว่าน้ำเสียงของเขาเริ่มไม่สบอารมณ์ แต่ก็ยังยิ้มพลางอธิบาย “ผู้ชายคนนั้นเป็นแฟนเก่าของฉัน... ต่อมาเขาก็คบกับน้องสาวฉัน”
การนอกใจไม่ใช่เรื่องน่าพูดถึง แม้เธอจะเป็นฝ่ายถูกทำร้าย แต่ก็ไม่อยากพูดถึงมันอีก
คิ้วที่ขมวดเล็กน้อยของเฮ่อจิ่งเฉินค่อย ๆ คลายออก
ที่แท้ก็แฟนเก่า
แต่สายตาเธอก็แย่จริง ๆ เขาคิดว่าคำว่าแฟนเก่าที่เธอพูดถึง หมายถึงถงเยว่เอง
“เราคบกันแค่สองวัน เขาก็นอกใจแล้ว” เสียงของถงเยว่เบาลงเรื่อย ๆ
ซูชิ่งจะจูบเธอ แต่เธอรู้สึกว่ามันเร็วเกินไปจึงไม่ยอมให้จูบ ผลคือเขานอกใจเธอ
น่าอับอายจริง ๆ
เฮ่อจิ่งเฉินชะงักไปเล็กน้อย
สองวัน? เล่นเป็นครอบครัวกันหรือไง?
ถงเยว่เห็นเขากำลังครุ่นคิด จู่ ๆ ก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว
เธอถามว่า “จิ่งเฉิน คุณมีแฟนเก่าไหม? เมื่อก่อนคุณเคยคบใครหรือเปล่า?”
ไม่รู้ทำไม เธอถึงอยากถามเรื่องนี้ ทั้งกลัวทั้งอยากรู้คำตอบ
สีหน้าของเฮ่อจิ่งเฉินพลันแข็งค้าง เขาลุกขึ้นยืน “คุณมีแฟนเก่า ผมก็มีเหมือนกัน”
พูดจบก็เดินเข้าห้องนอนไป
เขาเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบเสื้อผ้าชุดหนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำ
ถงเยว่ขยี้ผมตัวเอง
เมื่อกี้เธอถามอะไรผิดไปหรือเปล่า?
ทำไมเขาดูเหมือนไม่ค่อยพอใจเลย
แต่ผู้ชายหล่ออย่างเฮ่อจิ่งเฉิน คงเคยคบใครมาก่อนแน่ ๆ
แฟนเก่าของเขาหน้าตาเป็นยังไงนะ?
เป็นสาวสวยมากไหม?
ทำไมพวกเขาถึงไม่ได้ลงเอยกันล่ะ?
ในหัวของถงเยว่มีความคิดสารพัดผุดขึ้นมา
เธอยิ่งอยากรู้อยากเห็นเรื่องของเขามากขึ้น โดยเฉพาะอดีตของเขา...
เฮ่อจิ่งเฉินเข้าไปในห้องน้ำ เตรียมอาบน้ำ
เมื่อวานหลังจากย้ายเข้ามา เขายังไม่ค่อยชิน จึงไม่ได้อาบน้ำที่บ้าน แต่ไปอาบที่บริษัทแทน