“เซิ่งอันหนิง” โกรธจนลุกพรวดขึ้นมา ใบหน้าสวยที่แต่งหน้าเข้มข้นก็ยังปกปิดความหดหู่ในแววตาไม่ได้ เธอจ้องแม่เซิ่งเขม็ง “ฉันว่าคุณแค่เสียดายเงินก้อนนั้น ไม่อยากให้ก็ไม่ต้องให้สิ จะพูดมากทำไม!”
เซิ่งอันหนิงลอยอยู่กลางอากาศ มองวิญญาณเจ้าของร่างเดิมตะโกนใส่แม่ของตัวเองด้วยความโกรธ
นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้าของร่างเดิมจะไปคบหากับพวกลูกคนรวยที่ไม่เอาไหนอยู่ในร่างของเธอ พวกนั้นเป็นคนแบบไหนกัน? ทำชั่วสารพัดอย่าง เลวเสียจนชวนให้โมโห
ครั้งหนึ่ง เพื่อนสนิทที่สุดของเธอถูกคนพวกนี้วางยาและล่วงละเมิด สุดท้ายทนความอัปยศอดสูไม่ไหว จึงกระโดดลงมาจากชั้นยี่สิบ
ส่วนพวกคนชั่วที่ก่อเรื่องเลวร้ายไว้กลับลอยนวล ครอบครัวของพวกเขาใช้เงินซื้อเส้นสาย เปลี่ยนคดีฆาตกรรมให้กลายเป็นการฆ่าตัวตาย
พอคิดถึงเรื่องนั้น เซิ่งอันหนิงก็โกรธจนตัวสั่น เธอพุ่งเข้าไปยื่นมือหมายจะบีบคอเจ้าของร่างเดิม
แต่คิดไม่ถึงว่าร่างของเธอจะลอยทะลุผ่านร่างเจ้าของเดิมไปอย่างเบาหวิวอีกครั้ง
เซิ่งอันหนิงทั้งสิ้นหวังทั้งจนปัญญา ลอยวนไปมา อยากบีบคอเจ้าของร่างเดิมให้ได้ จะได้ทำให้เธอมีสติขึ้นมาบ้าง ทำไมถึงต้องทำร้ายพ่อแม่ของตัวเองด้วย
แม่เซิ่งพิงโซฟาอย่างหมดแรง อ้าปากเหมือนจะพูด แต่กลับไม่รู้ว่าควรพูดอะไร
เธอคิดไม่ตกมาตลอดว่า ทำไมลูกสาวถึงเปลี่ยนไปเป็นแบบนี้หลังประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์
คิดแล้วก็อดร้องไห้ไม่ได้ “อันหนิง พี่ชายเธอประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ฟื้น เธอช่วยรู้จักคิดให้มากกว่านี้หน่อยได้ไหม ไม่อย่างนั้นครอบครัวเราคงแตกสลายจริง ๆ”