หลินซุ่ยอานมองดูเสวียนโหย่วที่กำลังลากยั้วเยี้ยวอยู่ รีบพูดขึ้นว่า "ไม่ต้อง"
"ประตูบานนี้มีกฎที่ผู้อำนวยการตั้งไว้ ถ้าทำพังอาจจะไปกระตุ้นกฎก็ได้"
หลินซุ่ยอานคิดสักครู่ แล้วหันไปมองอีวานนา "อีวานนา เธอใช้พลังวิญญาณยกผู้เล่นที่หลับอยู่คนหนึ่งขึ้นมา แล้วให้เขาเอามือแตะประตูอีกที ฉันจะได้เห็นว่ากฎเป็นแบบไหน"
"ได้" อีวานนาใช้พลังวิญญาณยกผู้เล่นคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ประตูขึ้น แล้ววางมือของเขาลงบนประตู
วินาทีถัดมา บริเวณว่างเปล่าใต้ป้ายชื่อประตูก็มีตัวหนังสือตัวเล็ก ๆ ผุดขึ้นมา
[หากไม่ได้รับอนุญาตจากผู้อำนวยการ ห้ามเข้า]
ตัวหนังสือนั้นปรากฏอยู่เพียงไม่กี่วินาทีก็หายไป
"อานเสิน มีกฎ!" เสี่ยวหยูร้องขึ้นอย่างตกใจ
หลินซุ่ยอานหยิบปากกาแก้กฏออกมา "อีวานนา ลองอีกครั้ง ฉันจะลองขีดฆ่าตัว 'ไม่' ดู"
"ไม่ได้ ไม่ได้" เสี่ยวหยูรีบดึงแขนหลินซุ่ยอานไว้ "อานเสิน ตอนที่เธอเขียนด้วยปากกา มือก็ต้องสัมผัสประตูอยู่ดี ถ้าโดนนับเข้าไปในกฎด้วยล่ะ เธอก็จะหลับเหมือนพวกเธอพอดี" เสี่ยวหยูพูดพลางชี้ไปที่ผู้เล่นที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น
"ใช่แล้ว หลิน เธอไม่ควรเสี่ยง ให้ฉันมา" เซียร์เกย์ก้าวออกมา "ฉันช่วยอะไรใหญ่ ๆ ไม่ได้หรอก แต่เปิดทางนำก็ยังได้"
"ไม่ได้ อุปกรณ์เสริมชิ้นนี้มีแต่ฉันเท่านั้นที่ใช้ได้" หลินซุ่ยอานส่ายหน้า
"หลิน! ดูเร็ว" โซเฟียร้องเรียก "พวกเธอมีอะไรเปลี่ยนแปลง"
ภายใต้เปลือกตาของผู้เล่นหญิงคนหนึ่ง ลูกตากำลังหมุนไปมาอย่างรุนแรง เหมือนคนฝันร้าย อยากตื่นแต่ตื่นไม่ได้