เหยากวงถูกตี้เสวียนพามายังแดนมหาละลัย ที่นี่ปกคลุมด้วยหมอกพร่ามัวทั่วทุกแห่ง ราวกับดินแดนลึกลับไร้ที่สิ้นสุดถูกโอบคลุมด้วยม่านแพรบางเบา
สุดสายตาที่มองเห็น มีเพียงพระตำหนักจักรพรรดิตั้งตระหง่านอยู่แห่งหนึ่ง
เหยากวงสัมผัสได้ว่า ภายใต้พลังแดนมหาละลัย ดูเหมือนจะมีศาสตราจักรพรรดิซ่อนอยู่?
กลิ่นอายที่เลือนรางประหนึ่งมีอยู่แต่ก็คล้ายไม่มีนั้น ทำให้นางลอบคาดเดาอยู่ในใจ
เท่าที่นางรู้ แดนมหาละลัยมิใช่มีเพียงตี้จุนผู้เดียวหรอกหรือ
แล้วศาสตราจักรพรรดิเหล่านี้มีไว้เพื่อสิ่งใดกัน
เหยากวงถูกห่อหุ้มด้วยร่างแหฮุนตุนของตี้เสวียน ร่างแหฮุนตุนประหนึ่งกรงขังไร้รูป ผูกมัดนางไว้อย่างแน่นหนา ญาณไม่อาจแผ่ออกไปได้ ทำได้เพียงอาศัยกลิ่นอายและสัมผัสเพื่อรับรู้ทุกสิ่งรอบกาย
เมื่ออยู่ในร่างแหฮุนตุน นางรู้สึกอึดอัดกดดันอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ราวกับพลังของตนถูกผนึกไว้อย่างแน่นหนา
ไม่นานนัก ตี้เสวียนก็พาเหยากวงมาถึงทะเลฮุนตุ้น
เหยากวงมองทะเลไห่เจ๋อที่พร่าเลือนผืนนั้น ในใจพลันเกิดความหวาดกลัวขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ
พญาฟีนิกซ์เพลิงเทพโบราณไม่เคยหวาดกลัวสิ่งใดมาก่อน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงจิ้วเฟิงมอฮวงที่วิวัฒนาการแล้ว ทว่าที่แห่งนี้กลับทำให้นางหวาดกลัวได้