——นางเอกตื่นรู้ด้วยตัวเอง แตงกวาไว้ใช้เอง ไม่ใช่มรดกตกทอด——
“ว่าง่ายๆนะ กอดขาตัวเอง ”
บนเตียงไม้กระดานเดี่ยว เสื่อไม้ไผ่ชื้นเหงื่อจนเปียกโชกไปหมด
เจียงหยวนหยวนถูกความร้อนปลุกให้ตื่น จะพูดให้ถูกก็คือ ถูกสัมผัสอุ่น ๆ เหนียว ๆ บนหน้าอกปลุกให้ตื่นต่างหาก
เธอลืมตาขึ้น สายตายังพร่ามัว รู้สึกเหมือนถูกกดทับจนหายใจแทบไม่ออก
พอมองชัด ๆ ก็พบว่ามีผู้ชายคนหนึ่งทาบทับอยู่บนตัว
เขาเปลือยท่อนบน แผ่นหลังกว้างเต็มไปด้วยเหงื่อ กล้ามเนื้อปูดนูนตามจังหวะการเคลื่อนไหว ผิวหนังยังติดกลิ่นน้ำมันเครื่องจาง ๆ ที่ซักไม่ออก
เธอเผลอลูบลงไปข้างล่างด้วยความงัวเงีย แล้วพบว่าตัวเองเหมือนกล้วยที่ถูกปอกเปลือก รอคอยให้เขากลืนเข้าปาก หลังมือบังเอิญไปโดนยางยืดกางเกงวอร์มที่รั้งอยู่บริเวณใต้เข่าของเขา
สมองของเจียงหยวนหยวนดัง “ตุ้บ” ระเบิดออกมา
จู่ ๆ เธอก็มีหนังสือเล่มหนึ่งผุดขึ้นในหัว 《รัชทายาทตัณหาแรงกล้า ขอรักทุกค่ำคืน》 นิยายจัดเต็มความเสียว เธอกลายเป็นอดีตแฟนสาวตัวประกอบของพระเอกในหนังสือ!
ผู้ชายหน้าตาคมเข้มที่กดทับเธออยู่ตอนนี้ เป็นช่างซ่อมรถจน ๆ ที่เปิดร้ายซ่อมรถโทรม ๆ ต้องรับจ็อบสารพัดเพื่อเลี้ยงปากท้องทั้งครอบครัวสี่คนของเธอ เขาชื่อเหอหยูฉี เป็นลูกชายแท้ ๆ ของมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งที่ในอนาคตจะโหดเหี้ยมและสั่งชำแหละเธอเป็นชิ้น ๆ
ตามที่หนังสือบรรยายไว้ เธอเป็นพวก “ตระกูลพี่ชาย” ขั้นสุด
ทั้งครอบครัวสี่คน ต้องพึ่งเหอหยูฉีเพียงคนเดียวเลี้ยงดู ไม่พอ เดือนหน้าเธอซึ่งเป็นคนรักจนรังเกียจรวย จะนอกใจกับพวกไฮโซปลอม ๆ พอท้องก็โดนทิ้ง แล้วหันกลับมาโยนความผิดให้เหอหยูฉีว่าเป็นพ่อของเด็กในท้อง
ต่อมาเหอหยูฉีถูกพ่อผู้ให้กำเนิดที่เป็นมหาเศรษฐีตามตัวกลับไป เธอไม่เพียงไม่ลดท่าที ยังอาศัยเด็กในท้องก่อเรื่องวุ่นวายสารพัด บ้าคลั่งกลั่นแกล้งนางเอกผู้บริสุทธิ์ที่เป็นดั่งแสงจันทร์ช่วยชีวิตเขา
ตอนจบล่ะ?
วันความจริงถูกเปิดเผย เหอหยูฉีพาคนมาหาถึงที่ด้วยตัวเอง
เจียงหยวนหยวนอ่านผ่านตัวหนังสือ ยังสัมผัสได้ชัดเจนถึงความเจ็บปวดระบมที่กระดูกแขนขาถูกทุบทีละท่อน ๆ ด้วยท่อนเหล็ก ในสุดท้ายเธอจะถูกยัดใส่กระสอบพริกป่นทั้งเป็น ถ่วงหิน แล้วจมน้ำตายทั้งเป็น
“ฮืด——” เธอสูดลมหายใจอย่างแรงจนตัวสั่น ขนลุกไปทั้งกาย
ทำแบบนี้ไม่ได้!
ในหนังสือเขียนไว้ว่า พอนางเอกตัวจริงปรากฏตัว เหอหยูฉีจะหลงรักเธออย่างบ้าคลั่งเหมือนโดนยาฝังใจ
เจียงหยวนหยวนในฐานะอดีตแฟนสาว ถูกกำหนดชะตาให้ต้องโดนเละเทะและคลุกพริกป่น ยังไงก็ห้ามยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายคนนี้เด็ดขาด!
ตอนนี้ ลมหายใจของเหอหยูฉีหนักขึ้นเรื่อย ๆ
เขายันมือทั้งสองข้างไว้ข้างตัวเธอ เหงื่อร้อน ๆ ไหลตามแนวกรามแข็งของเขาหยดลงมา กระแทกกับความนุ่มนวลทั้งสองข้างพอดี ร้อนจนเธอสะดุ้ง
“หยวนหยวน...” เสียงของเหอหยูฉีแหบพร่าเต็มไปด้วยกิเลส ก้มหน้าจะหาปากของเธอ “ผ่อนคลายหน่อย”
จังหวะคับขันที่สุด
เจียงหยวนหยวนระเบิดความเร็วระดับเอาชีวิตรอดออกมา เอื้อมมือไปคว้าขอบกางเกงวอร์มสีเทาของเขาที่รั้งอยู่ที่หัวเข่า
ดึงขึ้นมา!
“วืด——”
พร้อมเสียงเสียดสีของผ้า เธอหยิบกางเกงขึ้นมาคาดเอวเหอหยูฉีอย่างรุนแรง แล้วใช้มือทั้งสองข้างว่องไว มัดปมตายถึงห้าปมติดกัน
“อึ๊บ!” เหอหยูฉีส่งเสียงครางอัดอั้นออกมา เจ็บจนเส้นเลือดดำบนหน้าผากปูดขึ้นมาทันที
เขาผงกหัวขึ้น ดวงตาที่เต็มไปด้วยกิเลสเมื่อครู่ ตอนนี้มืดมนจนแทบหยดน้ำได้ เขาจ้องผู้หญิงใต้ร่าง ฟันกรามกัดกันจนดังกรอด ๆ “เจียงหยวนหยวน แกเป็นบ้าอะไรอีก?”
เจียงหยวนหยวนกลืนน้ำลาย มองหน้าเขาที่ดุดันน่ากลัว หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ แต่เพื่อเอาชีวิตรอด เธอต้องฝืนสู้สายตาของเขา
“ไม่อยากทำแล้ว” เธอยกมือทั้งสองข้างกอดอกไว้ น้ำเสียงแข็งทื่อ
เหอหยูฉีหรี่ตา สายตาแปรเปลี่ยนเป็นอันตรายในทันที
เขาไม่รีบลุกขึ้น แต่ยังคงท่าทางกดทับเธอไว้ นิ้วหยาบกร้านบีบคางของเจียงหยวนหยวนแรงจนเธอขมวดคิ้ว
“ไม่อยากทำ? เมื่อวานตอนฉันอาบน้ำ แกขโมยเงินหนึ่งหมื่นหยวนสุดท้ายจากลิ้นชักฉันไป ตอนนั้นแกไม่เห็นพูดแบบนี้สักหน่อย”
เจียงหยวนหยวนใจ “ตึก” ดังกึก
นึกออกแล้ว
เมื่อวานแม่ตัวดีของเธอโทรมาร้องไห้ขอเงิน บอกว่าพ่อขาหักต้องไปหาหมอที่ตัวเมือง เธอไม่พูดพล่ามทำเพลง รื้อลิ้นชักคว้าเงินที่เหอหยูฉีเก็บมาครึ่งปีเพื่อจะขยายร้านซ่อมรถไปทั้งหมด
เพื่อกดดันความไม่พอใจของเหอหยูฉี เธอยังตีหน้าตาย เปลี่ยนเป็นฝ่ายโจมตีเขาอย่างหนัก:“แกแม้แต่หนึ่งหมื่นหยวนยังหาไม่ได้ จะเรียกว่าผู้ชายได้ยังไง? ไม่มีเงินก็อย่ามามีแฟน!”
สองคนเย็นชาต่อกันมาทั้งวันเพราะเรื่องนี้
ตอนกลางคืนเหอหยูฉีเลิกงานกลับมา เธอเพื่อเอาใจเขา ก็เลยยั่วเขาเล่น นี่จึงเป็นที่มาของฉากนี้
“เงิน...เงินฉันจะคืนแก!” เจียงหยวนหยวนหันหน้าหนี ไม่กล้าสบตาเขา “ยังไงวันนี้ก็ไม่ได้ ฉันจะเลิกกับแก!”
คำว่า “เลิก” หลุดออกไป ทั่วห้องเหลือเพียงเสียงพัดลมเก่า ๆ ครืดคราด
นิ้วของเหอหยูฉีที่บีบคางเธออยู่กระชากเข้ามาในทันที
“มีคนใหม่แล้วอีก?” เสียงของเขาแผ่วเบาจนผิดปกติ ค่อย ๆ ประชิดหน้าของเจียงหยวนหยวน ลมหายใจอุ่น ๆ แตะบนผิวเธอ แต่กลับทำให้เธอขนหัวลุก
อีกครั้ง
ใช่ เธอรู้ดี ความรักของคนจนก็คือข้าวสารน้ำมันและรสขมเปรี้ยวเค็มเผ็ดนี่แหละ
ตอนนั้นที่เธอสนใจเหอหยูฉี เพราะเขาหน้าตาดี หุ่นดี และใจกว้างกับเธอ
มีเงินแค่หนึ่งร้อย เขากล้าถึงขั้นกู้เงินมาให้เธอใช้หนึ่งร้อยยี่สิบ!
แต่คบหากันได้ ไม่มีทางแต่งงาน เขาซื้อบ้านด้วยซ้ำ! ถ้าแต่งงานกันจริง ชีวิตเธอทั้งชาติก็จะติดอยู่กับห้องเช่าเก่าเดือนละหกร้อยหยวน พื้นที่สามสิบตารางเมตร ที่แม้แต่แอร์ยังเสียแบบนี้
“เจียงหยวนหยวน ฉันซ่อมรถ ขนของ ขับรถทุกวัน คบกันมาครึ่งปีไม่เคยหยุดพักสักวัน เงินทุกสตางค์ที่หาได้ให้แกหมด แกเอาเงินฉันไป แล้วรีบถอดกางเกงไปหาผู้ชายอื่นงั้นเหรอ?”
มือของเหอหยูฉีไล้จากคางเธอลงมา ผ่านลำคอเรียวบาง หยุดอยู่ที่เส้นเลือดใหญ่
แค่เขาออกแรงอีกนิด ก็สามารถบีบคอเธอขาดได้
“อยากเลิกเหรอ? ได้! ก็ต่อเมื่อแกเหยียบข้ามศพฉันไปก่อน ไม่งั้น ชาตินี้แกต้องตายอยู่บนเตียงฉันเท่านั้น”
เจียงหยวนหยวนถูกท่าทางบ้าคลั่งของเขาทำให้ขนหัวลุกไปทั้งหัว
ที่หนังสือเขียนไว้ไม่ผิด ผู้ชายคนนี้เป็นหมาบ้าที่สมองเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและท่อน้ำอสุจิ ไม่มีการศึกษา สมองตันคิดอะไรไม่เป็น แค่โดนเขากัดเข้าแล้วก็สลัดไม่หลุด
ชนกันตรง ๆ ตายสถานเดียว
สมองของเจียงหยวนหยวนหมุนเร็ว เปลี่ยนสีหน้าในทันที
เธอทำตาปริ่ม ๆ น้ำตาเรียกมาได้ทันที มือทั้งสองข้างโผกอดมือของเหอหยูฉีที่บีบคอเธอไว้ เสียงอ่อนลง:“แกจะไปดุอะไรกัน! ฉันพูดงั้นเหรอว่ามีคนอื่น?”
ตอนที่เธอทาบตัวลงบนเขา หน้าอกนุ่มนวลเบียดเข้ากับอกของเขา
เหอหยูฉีชะงัก สายตาเผลอส่ายลงไปด้านล่าง โดยไม่รู้ตัว ชายเสื้อกว้าง ๆ ของเธอ... ถูกแผ่นอกของเขาบีบแบน
ใหญ่มาก
นุ่มมาก
ชอบมาก
เขากลืนน้ำลายลงคอ ความมืดมนในแววตาจางลงไปเล็กน้อย:“แล้วแกจะงอแงทำไม?”
“ฉันไม่มีเงิน!” เจียงหยวนหยวนตะโกนกลับอย่างมีเหตุผล “แกไม่ยอมใส่ถุงยางแม้แต่ชิ้นเดียว ถ้าท้องขึ้นมาจะทำยังไง? อย่าให้ต้องไปยืมเงินคนอื่นมาเป็นค่าทำแท้งเลย!”
เหอหยูฉีชะงัก
เขามองตาปริ่ม ๆ ของเธอ ความโกรธในใจถูกดับลงไปเกินครึ่งในทันที
ที่แท้ก็กลัวท้อง
เขาปล่อยมือ ปลายนิ้วหยาบ ๆ ลูบรอยแดงบนคอของเธอเบา ๆ เช็ดเหงื่อบาง ๆ ให้ เสียงแหบ:“ฉันไม่กลัวเลี้ยง ถ้ามีก็คลอดออกมา ฉันมีแรง หาเงินได้ ไม่ทำให้แกกับลูกอดตายหรอก”
“แกจะเอาอะไรเลี้ยง?” เจียงหยวนหยวนแทงจุดอ่อนเขาอย่างไม่ปรานี “เงินหนึ่งหมื่นหยวนสุดท้ายของแกก็ถูกฉันเอาไปหมดแล้ว ตอนนี้กระเป๋าแกยังโล่งกว่าใบหน้าแกอีก ลูกคลอดออกมา จะให้แกอุ้มไปนอนใต้ท้องรถที่ร้านซ่อมรถพร้อมกันเหรอ?”