ณ ชายแดนตะวันตก ค่ายทหารกุยอี้ อันห่างไกล
เงียบสงัดจนได้ยินเสียงเข็มตก
เย่ลวี่หลี่นั่งอยู่หน้าต่างเพียงลำพัง มือกำรายงานลับจากเป่ยอันที่เพิ่งถูกส่งเข้ามา
กระดาษบางเบา ตัวอักษรบนนั้นเพียงไม่กี่คำ
แต่ทุกคำล้วนเฉียบคมดั่งยอดน้ำแข็ง แทงทะลุเข้าไปในใจของนางอย่างรุนแรง
รายงานลับระบุไว้ชัดเจน ราชวงศ์เป่ยอันได้เพิกถอนสถานะองค์หญิงของนางแล้ว
ตัดขาดความสัมพันธ์กับราชวงศ์ทั้งหมด
จากนี้ไป การกระทำทั้งปวงของนาง จะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเป่ยอันอีกต่อไป
สายลมพัดเปิดม่านข้างหน้าต่าง พาความเยือกเย็นของชายแดนมาแตะต้องใบหน้า
เย่ลวี่หลี่กลับไม่รู้สึกหนาวแม้แต่น้อย
นางทั้งกายแข็งทื่อ ปลายนิ้วสั่นระริก รายงานลับในมือแทบจะถูกบีบให้ยับ
แม้เรื่องนี้จะมีใจเตรียมไว้ล่วงหน้านานแล้ว
ตั้งแต่เรื่องการเชื่อมสัมพันธ์ล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง นางถูกกักขังอยู่ที่ชายแดนตะวันตก
ไร้ซึ่งสถานะและชื่อเสียง ตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก นางก็รู้ดี
ในสายพระเนตรของพระบิดา นางไร้คุณค่าใด ๆ อีกต่อไปแล้ว
ในราชวงศ์ สิ่งที่เย็นชาที่สุดคือน้ำใจคน สิ่งที่บางเบาที่สุดคือสายเลือด
หลักธรรมข้อนี้ นางเห็นมานับครั้งไม่ถ้วนตั้งแต่เด็ก
แต่เมื่อถึงคราวของตนเองจริง ๆ นางก็ยังกลั้นความเศร้าไว้ไม่ไหว
นางทุ่มเทให้เป่ยอันมาถึงสิบปีเต็ม
เมื่อเยาว์วัยก็เดินทางไปเจรจากับชนเผ่าต่าง ๆ ช่วยเป่ยอันประคับประคองชนกลุ่มน้อยโดยรอบ
เมื่อเติบใหญ่ก็เดินทางไปยังต่างแดนหลายครั้งเพื่อเจรจา แสวงหาธัญพืช กำลังพล และความสงบสุขบริเวณชายแดนให้เป่ยอัน
ครั้งนี้เพื่อการเชื่อมสัมพันธ์ นางก็เต็มใจเชื่อมั่นในสถานการณ์
คิดเพียงจะพึ่งพาตนเองรักษาความสัมพันธ์ระหว่างเป่ยอันและต้าเจินไว้