คำสั่งทัพยิ่งใหญ่ดั่งขุนเขา ยามนี้มิอาจลังเลแม้ชั่วครู่
เฉินเฟิงจึงคัดเลือกนายพลผู้รอบคอบและคล่องแคล่วหลายสิบคนทันที
เข้าสู่จวนพำนัก เร่งมือผลิตถุงดินระเบิดอย่างสุดกำลัง
ภายในและภายนอกจวนคุมเข้มงวด กวดขันห้ามมิให้มีเปลวไฟแม้เพียงจุดเดียว แม้แต่แสงสว่างก็เปลี่ยนเป็นตะเกียงน้ำมันที่บังแสงไว้ มิได้รั่วไหลข่าวคราวแม้เพียงเสี้ยว
อัตราส่วนผสมของดินระเบิดนั้นเป็นกุญแจชี้เป็นชี้ตาย เฉินเฟิงคุมด้วยตนเองตลอด มิยมอบหมายให้ผู้อื่นทำแทน
น้ำหนักของดินประสิว กำมะถัน และถ่านไม้ เขาต้องชั่งด้วยมือตนเอง ตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ผสมตามสัดส่วนที่แม่นยำจากครั้งที่ประสบความสำเร็จ แล้วคอยจับตาทหารองครักษ์โม่วัตถุดิบให้ละเอียดที่สุด ร่อนตะแกรงหลายครั้งเพื่อขจัดสิ่งเจือปนทั้งหมด จึงค่อยบรรจงผสมให้เข้ากัน
บรรจุ อุดฝา ต่อชนวน ทุกขั้นตอนเขาจับตาจ้องไม่วางตา
ย้ำกำชับคนทั้งหลายให้ยกอย่างเบามือ อย่าได้ใจร้อนหรือเลินเล่อเป็นอันขาด
ส่วนทังเจินคอยจัดการอยู่ภายนอก ส่งวัตถุที่จำเป็นมาให้
จิงเฉาเมื่อพักฟื้นแล้ว ก็ด้วยตนเองนำคนเฝ้ารักษาจวน ป้องกันเหตุไม่คาดฝันอย่างเข้มงวด
ในจวนมีแสงไฟสว่างไสวตลอดทั้งคืน ทุกคนต่างอัดแน่นไปด้วยแรงมานะ
ความอึดอัดจากการถูกปิดล้อมหลายวัน ความหวาดกลัวที่เสบียงจะหมดสิ้น ล้วนกลายเป็นแรงมือที่หนักแน่น
เฉินเฟิงยิ่งไม่ยอมหลับไม่ยอมนอน เขม่าควันบนใบหน้าไม่เคยถูกเช็ดออก เส้นเลือดฝอยในดวงตายิ่งทับถมหนักขึ้นเรื่อยๆ
แต่สีหน้ายังคงเย็นชาเคร่งขรึม ควบคุมคุณภาพของถุงดินระเบิดทุกใบอย่างมั่นคง
