เพราะก่อนหน้านี้ไปสั่งสอนลูกสมุน ยิงธนูฆ่ามัน ทำให้หวังจวินเจี๋ยติดสถานะชื่อแดง
ดังนั้นหลังจากหลินโม่ฆ่าหวังจวินเจี๋ย อัตราการดรอปของเขาจึงสูงมาก!
หลินโม่เก็บหนังสือสกิลขึ้นมา พบว่ามันคือสกิลระดับ E ของอาชีพนักฆ่า [การวางยาพิษ] ที่เขาเพิ่งนำขึ้นโรงประมูลไปไม่นาน และถูกหวังจวินเจี๋ยใช้เงินสามหมื่นหยวนซื้อไปนั่นเอง!
นอกจากนั้นยังมีแหวนระดับ 5 คุณภาพสีน้ำเงินอีกหนึ่งวง ยิ่งทำให้หลินโม่รู้สึกคุ้นตา
"แหวนพิษร้าย?" หลินโม่พลิกแหวนในมือพลางขมวดคิ้ว "นี่ไม่ใช่ของที่ดรอปจากหัวหน้าดอกไม้กินคน แล้วถูกใครสักคน... มรณะสังเวยระเบิดดรอปไปหรอกเหรอ?"
"มาอยู่กับหวังจวินเจี๋ยได้ยังไง?"
"หรือว่ามรณะสังเวยใช้แหวนวงนี้เอาใจหวังจวินเจี๋ย เพื่อให้มาหาเรื่องข้า?"
"ช่างเถอะ..."
หลินโม่ขี้เกียจคิด
เขารู้แค่ว่า: แหวนวงนี้มีมูลค่าตลาดถึงห้าพันหยวน!
บวกกับหนังสือสกิล [การวางยาพิษ] เล่มนี้
ฆ่าหวังจวินเจี๋ยสบาย ๆ เงินสามหมื่นกว่าหยวนถึงมือ!
หลินโม่ถึงกับเอ่ยปาก: "ว้าว! หวังจวินเจี๋ย หอมจัง!"
แน่นอนว่าของพวกนี้ยังไม่พอให้หลินโม่พอใจ
ต่อให้เป็นชาติที่แล้ว หวังจวินเจี๋ยรังแกหลินโม่ต่อเนื่องยาวนานหลายเดือน ปริมาณทรัพยากรที่รีดไถจากหลินโม่ไปมีมูลค่ามากกว่านี้นัก!
สำหรับหลินโม่
"นี่เป็นแค่การเริ่มต้น"
"หวังจวินเจี๋ย ข้าขอรับรอง การเดินทางในเกมเทวพยากรณ์ต่อจากนี้ของเจ้า จะต้องเสียวซ่าน ฟินเหาะแน่นอน!" หลินโม่เผยรอยยิ้มที่แม้แต่ผู้เล่นกิลด์ยุคอลวนที่เห็นโดยรอบยังอดขนหัวลุกไม่ได้...