ชายหัวโล้นที่ชื่อเพียวจื่อ เพิ่งถูกปล่อยตัวออกจากสถานกักกันเมื่อเช้านี้เอง
ครึ่งเดือนก่อน เขาโมโหเพราะไรเดอร์ส่งอาหารช้ากว่ากำหนดไปไม่กี่นาที จึงซ้อมอีกฝ่ายจนบาดเจ็บสาหัส กระดูกหักไปหลายจุด ตามหลักแล้วโทษหนักถึงขั้นติดคุกได้เลย
แต่เพียวจื่อมีลูกพี่ลูกน้องคนหนึ่ง ซึ่งเป็นหัวหน้าใหญ่ของสถานีตำรวจประจำเขตที่ร้านเกี๊ยวซ่าแห่งนี้ตั้งอยู่ จึงใช้อำนาจจัดการเรื่องนี้แบบลับ ๆ
สุดท้าย เขาไม่เพียงไม่ต้องจ่ายค่ารักษาสักหยวน แถมยังถูกขังอยู่ในสถานกักกันแค่ครึ่งเดือน ก่อนจะเดินวางท่าออกมาเป็นอิสระ
ถึงเพียวจื่อจะกินดีอยู่ดีในสถานกักกัน แต่ที่นั่นไม่มีผู้หญิงนี่นา
เขาคิดถึงผู้หญิงจนแทบคลั่ง พอเมื่อกี้เห็นเหยียนหลานกับไป๋เจี๋ยที่เป็นสาวสวยระดับนั้น ถึงได้เกิดความคิดชั่ววูบขึ้นมา
ตามนิสัยเดิมของเพียวจื่อ ขอแค่เป็นผู้หญิงที่เขาหมายตา ต่อให้ต้องใช้กำลัง เขาก็ต้องเอาตัวมาให้ได้
แต่เมื่อกี้เขาแค่เข้าไปชวนคุยสองสามคำ พอโดนปฏิเสธก็ไม่โมโห แถมยังไม่ได้ตามตื๊อไม่เลิก
พูดไปแล้วก็เพราะเพิ่งออกมา ไม่อยากกลับเข้าไปอยู่ในคุกเป็นรอบที่สองเร็วขนาดนั้น
หลังจากเพียวจื่อกลับไปนั่งที่เดิม เขาก็ไม่มีอารมณ์กินเกี๊ยวซ่าต่ออีกแล้ว
เขายกมือซ้ายขึ้นมาใกล้จมูกเหมือนพวกโรคจิต สูดดมกลิ่นหอมที่ติดอยู่หลังจากมือไปโดนเอวของเหยียนหลานเมื่อครู่ ใบหน้ามีรอยยิ้มน่าขยะแขยง
“สวย สวยจริง ๆ ผู้หญิงชั้นเลิศแบบนั้นไม่ได้เจอกันง่าย ๆ วันนี้ดันเจอทีเดียวตั้งสองคน น่าเสียดายที่ได้แค่เฉียดเอวคอด ๆ ไปนิดเดียว!”
“หอม หอมจริง ๆ เว้นแต่ฉันจะเผลอเอามือไปเปื้อนอุจจาระตอนเช็ดก้น ไม่อย่างนั้นชาตินี้ก็ไม่ยอมล้างมือแน่!”