ขณะนั้น เกอหยางกำลังนอนเอนกายอยู่ในวิลล่าส่วนตัวมูลค่าหลายร้อยล้านของตัวเอง
แสงไฟสลัว เสียงเพลงเบา ๆ
เขากำลังเล่นไพ่กับผิงฉีฉีที่แต่งหน้าจัดเต็ม เสียงหัวเราะปนกับกลิ่นเหล้า อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความฟุ้งเฟ้อ
เขามึนเมา แต่ในใจกลับไม่ได้คิดถึงคนตรงหน้า
ในดวงตาที่สะท้อนแสงไฟ เต็มไปด้วยเงาของชินซินอวี่
"เฮอะ...นี่ถึงจะเรียกว่าผู้หญิง" เขาพึมพำ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความละโมบ
ทุกครั้งที่ทิ้งไพ่ ราวกับกำลังระบายอารมณ์
"เหนือกว่าเธอ...ตั้งเยอะ"
รอยยิ้มของผิงฉีฉีแข็งทื่อ แต่ก็ไม่กล้าแสดงอะไรออกมา ทำได้เพียงหัวเราะกลบเกลื่อนสองสามครั้ง
——
จู่ ๆ ก็มีเสียง "ปั้ง——!"
ประตูใหญ่วิลล่าถูกถีบเปิดออก
เสียงกระแทกหนักหน่วงก้องสะท้านทั่วโถง
ชั่วขณะนั้น แสงไฟดูเหมือนจะสั่นไหว
"ใ...ใคร!"
เกอหยางตกใจจนผุดลุกจากโซฟา
ยังไม่ทันแต่งตัว ก็ตะโกนเสียงกร้าวพุ่งไปที่หน้าประตู:
"พวกแกเป็นใคร!? นี่คือบ้านพักส่วนตัว!"
"พวกแกบุกรุกโดยผิดกฎหมาย! ฉันจะฟ้อง—"
พูดยังไม่ทันจบ เจ้าหน้าที่หน่วยปฏิบัติการพิเศษของสำนักงานความมั่นคงกว่าสิบนายก็บุกเข้าไปในห้องรับแขก
ปากกระบอกปืนถูกยกขึ้นพร้อมกัน แสงเย็นเยียบสะท้อนบนใบหน้า
หัวหน้าทีมไม่พูดพล่าม หยิบเอกสารออกมา คลี่หมายจับ
เสียงเย็นชาราวเหล็กกล้า: "สำนักงานความมั่นคงต้าเซี่ย ปฏิบัติการตามหมายจับ"
เขาชำเลืองมองเพื่อยืนยันเป้าหมาย เปรียบเทียบรูปถ่ายกับตัวจริงเพียงชั่วอึดใจ
"ใช่แล้ว—เกอหยาง!"
"ผู้หญิงข้าง ๆ ล่ะ?" รองหัวหน้าทีมถามเสียงเบา
หัวหน้าทีมกวาดตามองผิงฉีฉีที่ยังสั่นเทาอยู่ แล้วพูดเสียงเย็น:
"ไม่อยู่ในรายชื่อเป้าหมาย ปล่อยไว้ข้าง ๆ"