"แขนคุณเจ็บหนักนะ ต้องฆ่าเชื้อ"
จางวั่นเยว่ลดเสียงลง แล้วหยิบขวดน้ำยาฆ่าเชื้อออกจากกระเป๋าส่วนรวม
นี่คือของที่ได้มาจากซูเปอร์มาร์เก็ต
"ฉันไม่เป็นไร"
โจวเสวี่ยหนิงรับขวดน้ำยาฆ่าเชื้อมา แววตาเฉียบคมมองจางวั่นเยว่ "คุณมาจากมหาวิทยาลัยภาพยนตร์เมืองไห่? สองคนที่วิ่งหนีไปเมื่อกี้ เป็นพวกคุณ?"
จางวั่นเยว่พยักหน้า "อืม"
"มหาวิทยาลัยเจียง นักกีฬาพิเศษ การต่อสู้ป้องกันตัวขั้นเจ็ด"
โจวเสวี่ยหนิงพูดต่อ "พรสวรรค์ของฉันคือพรสวรรค์ความไวระดับ S [ดาวเด่นลู่ระยะสั้น] ระเบิดความเร็วได้ห้าเท่าในชั่วพริบตา แต่กับหวังหย่งปินที่พ่นไฟได้ มันไร้ประโยชน์"
"เปลวไฟเขาร้อนจัด และรัศมีกว้าง เข้าใกล้ตัวไม่ได้"
"ถึงเข้าใกล้ได้ แรงฉันก็ไม่พอฆ่าเขาในพริบตา"
"สรุปคือ...ถ้าเพื่อนที่คุณว่าไม่มาช่วย เราก็ต้องตายที่นี่กันหมด"
ใจจางวั่นเยว่สะท้าน...
พรสวรรค์ความไวระดับ S กลับถูกไอ้พี่ปิน หรือก็คือหวังหย่งปินกดไว้หมดจด!
เห็นได้ชัดว่า พรสวรรค์ของหมอนั่นผิดปกติเกินไป!
หล่อนส่ายหน้า "คนที่ฉันพูดถึง ก็แข็งแกร่งมาก แต่ฉันไม่กล้าพูดว่าเขาจะมาไหม"
โจวเสวี่ยหนิงส่ายหน้า "ผู้ชายก็งี้แหละพึ่งไม่ได้ แม้แต่เพื่อนสวย ๆ อย่างคุณ ยังทิ้งได้..."
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าระเกะระกะดังมาจากชั้นล่าง
"แม่งเอ๊ย ในหีบสมบัติมีแต่เศษวัสดุก่อสร้างพรรค์นั้น น่าเบื่อชิบ!"
"พี่ปิน ตึกนี้ดูไม่มีแม้แต่เงาผี ถอนตัวเถอะ?"