"ระ...ระดับ S?"
"พรสวรรค์ด้านการรับรู้!?"
เสิ่นชิงฉือก็เดินเข้ามา กวาดตามองเฉียวซีตั้งแต่หัวจรดเท้า แววตาแปลกใจเล็กน้อย
เธอกระซิบเตือนเฉินอวี่: "แบบนี้ไม่ค่อยมีใครหรอก"
เฉินอวี่พยักหน้า ล้วงมือจากกระเป๋าหยิบการ์ดเชิญออกมา ยื่นให้ตรงหน้าเฉียวซี
"หลังภารกิจจบ ตามฉันมา"
ลมหายใจของเฉียวซีชะงักไปชั่วขณะ แทบไม่ลังเล: "ได้!"
เธอตัดสินใจยื่นมือรับบัตร ยิ้มให้เฉินอวี่: "ฉันเป็นศัลยแพทย์ของโรงพยาบาลที่สามเมืองไห่ ต่อให้ไม่มีพรสวรรค์ ก็ต้องทำให้พวกคุณพอใจให้ได้!"
หลี่เมิ่งเหยาที่ยืนอยู่ด้านข้างกะพริบตา มองเฉียวซีที่มีบุคลิกโดดเด่น เหลือบมองเฉินอวี่อีกที แล้วพึมพำเบาๆ: "บนรถก็จะมีคนเพิ่มอีกแล้วสิ..."
น้ำเสียงเธอออกจะซับซ้อน แต่ไม่กล้าพูดมาก
หลินเยว่ยังคงซ่อนตัวอยู่ด้านหลังอย่างหวาดๆ ได้แต่มองดูอย่างแอบอยากรู้
เฉินอวี่ได้ยินคำรับประกันของเฉียวซีก็ยิ้มบางๆ: "ผมเชื่อในคุณค่าของคุณ คุณหมอเฉียว แต่อย่าลืมเด็ดขาดนะครับ ข้อแรกที่ต้องทำเพื่อขึ้นรถ คือมีชีวิตผ่านวันที่สาม"
เฉียวซีพยักหน้าจริงจัง: "ฉันเข้าใจ..."
เฉินอวี่ไม่เอ่ยอะไรอีก หมุนตัวเดินจากไป
ด้านหลังของเฉียวซี เด็กสาวสองคนที่อยู่ทีมเดียวกับเธอ สีหน้าบูดบึ้ง
"พี่...พี่เฉียว! คุณจะไปกับเขาแบบนี้เลยเหรอ? แล้วพวกเราล่ะ?! เราตกลงกันว่าจะไปด้วยกันนะ!"
"ใช่ค่ะคุณหมอเฉียว คุณไปแล้วพวกเรา...พวกเราจะอยู่ยังไง...มืดแปดด้านไปหมดแล้ว..."
เสียงของพวกเธอกดต่ำมาก พลางพูดพลางชำเลืองมองแผ่นหลังของเฉินอวี่อย่างหวาดกลัว กลัวว่าเขาจะได้ยิน