คุณหนูจื่อเสวี่ยผู้เป็นอัจฉริยะถูกโจมตีจนแทบเสียศูนย์ เดิมทีนางคิดว่าไอเลียไร้เทียมทานทั่วหล้าแล้ว แล้วสิงเซี่ยนี่เป็นยอดฝีมือจากที่ใดกัน?
อ้อ เป็นพวกเดียวกันนี่เอง ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีอะไรแล้ว
จื่อเสวี่ยที่ถูกกระทบกระเทือนจิตใจไม่ได้เอาแต่เหม่อลอยอีก นางข่มกลั้นความฮึดไว้ในอก แล้วฝึกเวทมนตร์ด้วยความมุ่งมั่นยิ่งกว่าเดิม
สิงเซี่ยง่วงจนขึ้นไปเตรียมตัวนอนแล้ว แต่จื่อเสวี่ยยังคงนั่งอยู่ในห้องรับแขก ทำท่าราวกับจะสู้กับอักขระเวทจนถึงที่สุด
เมื่อสิงเซี่ยเอ่ยปากเตือนด้วยความหวังดี จื่อเสวี่ยก็ยืนยันว่านางรู้ขีดจำกัดของตัวเองดี ไม่มีทางเหนื่อยจนตายหรอก
สิงเซี่ยเองก็จนปัญญา จึงได้แต่ไปอาบน้ำก่อน พอนางอาบเสร็จออกมา ไฟชั้นล่างก็ดับลงแล้ว ดูท่าจื่อเสวี่ยจะฟังคำพูดของนางอยู่บ้าง
สิงเซี่ยเคาะประตูห้องจื่อเสวี่ย บอกว่านางไปอาบน้ำได้แล้ว จากนั้นจึงกลับห้องของตน แล้วเริ่มกิจวัตรประจำคืนอย่างการไถดูเว็บบอร์ด
รุ่นพี่ในสถาบันแม่มดชอบตั้งกระทู้สารพัดเรื่องในงานน้ำชา มีทั้งข่าวซุบซิบพิสดารและความคิดแปลกใหม่ที่ดูมีเหตุผลอยู่บ้าง
อุบัติเหตุพลังเวทระเบิดที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งในสถาบัน คงเกี่ยวข้องกับอย่างหลังไม่น้อย
เวลาแม่มดใช้สมองขึ้นมา นับว่าอันตรายมากทีเดียว เผลอ ๆ อาจก่อเรื่องใหญ่โตขึ้นมาก็ได้
หลังไถผ่านกระทู้เรื่องความรักของเหล่ารุ่นพี่ไปหลายกระทู้ สิงเซี่ยก็เห็นกระทู้หนึ่งชื่อ “เด็กใหม่รุ่นนี้ไม่ธรรมดาเลย”