อันโม่ฉือออกไปแล้ว คนในห้องเรียนต่างมีสีหน้าสับสน ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
หนานชิงที่ฟุบอยู่บนโต๊ะค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น พอหันกลับไปก็เห็นแผ่นหลังของอันโม่ฉือที่เดินออกไป เธอชะงักไปเล็กน้อย ก่อนรอยยิ้มจะวาบผ่านดวงตา
ผู้คลั่งรักงั้นเหรอ?
แบบที่โมโหแล้วผลักโต๊ะเดินหนีอย่างนั้นหรือ?
หนานชิงรู้สึกขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผลว่าอันโม่ฉือน่ารักอยู่เหมือนกัน
เอ้อร์เอ้อร์กล่าวว่า “น่ารักอะไรกันล่ะ ตัวรองโมโหแล้วนะ เมื่อกี้ตอนเธอคุยกับเพื่อนร่วมโต๊ะ เขาจ้องเธออยู่ตลอดเลย”
แค่เธอคุยกับคนอื่น เขาก็โมโหแล้ว นี่ไม่ใช่สัญญาณที่ดีเลย
ตอนนี้แค่โมโหแล้วผลักโต๊ะเดินหนี แล้วต่อไปจะกลายเป็นแบบไหนกัน?
หนานชิงลุกขึ้นเดินออกจากห้องเรียน ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาเข้าเรียน เธอจึงตั้งใจจะไปหาอันโม่ฉือ