เมฆดำปกคลุมเต็มท้องฟ้า
ห้องพักผู้ป่วยบนชั้นดาดฟ้าของโรงพยาบาล ข้างหน้าต่างบานใหญ่จรดพื้น เด็กสาวร่างผอมบางในชุดผู้ป่วยมองออกไปด้านนอก เธอยื่นมือออกไป สายลมเย็นพัดผ่านปลายนิ้ว
“...ไม่รู้ว่าจะได้ดูฝนตกจนจบหรือเปล่า”
หนานชิงใกล้จะไม่ไหวแล้ว
ร่างกายที่ทรุดโทรมนี้รับไม่ไหวอีกต่อไป
เสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง ก่อนฝนห่าใหญ่จะเทกระหน่ำ ผู้คนบนถนนต่างวิ่งวุ่นหาที่หลบฝน
หน้าหน้าต่างกระจกบานใหญ่ในห้องพักผู้ป่วยของโรงพยาบาล ร่างเด็กสาวค่อย ๆ ล้มลง...
“ติ๊ด วิญญาณดวงนี้ไม่ธรรมดา ตรงตามข้อกำหนดของโฮสต์ ต้องการเลือกหรือไม่?”
“เลือก” เสียงเด็กน้อยเย็นชาตอบกลับ
หนานชิงคิดว่าโลกหลังความตายคงมืดมน แต่เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอกลับมาอยู่ในสถานที่สีขาวโพลนแห่งหนึ่ง ขาวโพลนไร้ขอบเขต ไม่รู้ว่าเป็นที่ไหน
สวรรค์หรือ?
ในตอนนั้นเอง เสียงเด็กน้อยแสนเย็นชาก็ดังขึ้นรอบตัว “หนานชิง ตลอด 20 ปีที่ผ่านมา คุณใช้ชีวิตอยู่แต่ในห้องผู้ป่วยเล็ก ๆ คุณอยากมีสุขภาพแข็งแรงไหม?”
หนานชิงยืนอยู่กลางลานว่าง กวาดตามองรอบตัวแวบหนึ่ง ก่อนตอบอย่างเฉยชา “อยาก”
แน่นอนว่าอยาก
สิ่งที่เธอปรารถนาและอิจฉาคนอื่นมากที่สุดก็คือการมีร่างกายแข็งแรง
แต่แค่ต้องการแล้วจะมอบให้เธอได้เลยหรือ? โลกนี้จะมีเรื่องดี ๆ แบบนั้นได้อย่างไร?
ระบบเอ้อร์เอ้อร์ได้ยินคำตอบของเธอ ก็รู้ทันทีว่ามีหวังจะทำสัญญากับโฮสต์คนนี้ได้
เอ้อร์เอ้อร์กล่าว “สวัสดี ฉันขอแนะนำตัวก่อน ฉันคือระบบช่วยเหลือตัวประกอบชาย เอ้อร์เอ้อร์ คุณยินดีเป็นโฮสต์ของฉันไหม? ฉันจะมอบร่างกายที่แข็งแรงให้คุณ คุณจะได้ไปเห็นและทำสิ่งต่าง ๆ ที่เมื่อก่อนไม่อาจทำได้ เพื่อตอบแทน คุณต้องทำภารกิจที่ฉันมอบหมายให้สำเร็จ”
หนานชิงทำความเข้าใจคำพูดของมันได้อย่างรวดเร็ว แล้วถามว่า “ภารกิจอะไร?”
“ช่วยเหลือตัวประกอบชาย เปลี่ยนตอนจบของตัวประกอบชายในเรื่องราวของโลกนั้น”
ตัวประกอบชาย เป็นตัวละครน่าสงสาร ไม่รู้ว่าเพื่อขับเน้นความงาม ความสามารถ หรือรัศมีของนางเอกประจำโลกหรืออย่างไร ตัวประกอบชายมักตกหลุมรักนางเอกตั้งแต่แรกเห็น แล้วจุดจบก็แสนเศร้าเสมอ
ไม่ก็ครองตัวเป็นโสดไปทั้งชีวิตและตายอย่างโดดเดี่ยว ไม่ก็สละชีวิตเพื่อนางเอก
ความคับแค้นของตัวประกอบชายทำให้เกิดระบบช่วยเหลือตัวประกอบชายขึ้นมา
เดิมทีเอ้อร์เอ้อร์ตั้งใจจะอธิบายอย่างละเอียด ค่อย ๆ กล่อมเธอ แต่ยังไม่ทันได้พูดต่อ หนานชิงก็เอ่ยขึ้นก่อน
“ได้”
ได้หรือ? เธอยอมเป็นโฮสต์แล้วหรือ?
เอ้อร์เอ้อร์ตื่นเต้นสุด ๆ “ดีเลย ในเมื่อคุณตอบตกลงแล้ว งั้นฉันจะทำสัญญากับคุณเดี๋ยวนี้”
ราวกับกลัวหนานชิงจะเปลี่ยนใจ เอ้อร์เอ้อร์ทำสัญญาอย่างรวดเร็ว
“ทำสัญญาสำเร็จ โฮสต์ โปรดไปยังโลกแรก อ้อ ขอเตือนด้วยความหวังดี หากคุณทำภารกิจไม่สำเร็จ ฉันมีสิทธิ์ลบวิญญาณของคุณให้หายไป จากนี้คุณจะหายไปจากโลกทั้งสามพันอย่างไร้ร่องรอย”
น้ำเสียงของเอ้อร์เอ้อร์แฝงความนัยเล็กน้อย
เรื่องสำคัญแบบนี้ ทำไมไม่พูดตั้งแต่แรก เพิ่งมาบอกตอนนี้?
ระบบนี้ร้ายไม่เบาเลย
หนานชิงยิ้มบาง ๆ ในเมื่อเคยตายมาแล้วครั้งหนึ่ง หากได้ร่างกายแข็งแรงมา เธอก็จะพยายามมีชีวิตอยู่ให้ดี ไม่มีวันปล่อยให้ตัวเองถูกลบหายไป
เอ้อร์เอ้อร์คิดว่าหนานชิงคงมีปฏิกิริยาอะไรบ้าง แต่เธอกลับหลับตาลงอย่างสงบ รอให้มันส่งไปยังโลกภารกิจ
สัญชาตญาณบอกเอ้อร์เอ้อร์ว่าโฮสต์คนนี้ไม่ธรรมดา บางทีอาจแข็งแกร่งกว่าโฮสต์ทุกคนที่มันเคยพบมา
เอ้อร์เอ้อร์ตั้งตารอว่าเส้นทางต่อจากนี้ หนานชิงจะมอบความประหลาดใจอะไรให้มันบ้าง
...
แดดแผดจ้า หนานชิงลืมตาขึ้นก็ถูกแสงอาทิตย์ส่องจนแสบตา เธอรีบยกมือบังแสง แล้วคิดจะหาที่หลบแดด ร่างกายของเธอทนแดดไม่ได้
เดินไปได้ไม่กี่ก้าว หนานชิงถึงนึกขึ้นได้ว่านี่ไม่ใช่ร่างกายของเธออีกแล้ว เธอตายไปนานแล้ว
ตอนนั้นเอง ครูฝึกในชุดเครื่องแบบคนหนึ่งพูดขึ้นกลางสนาม “พัก 20 นาที อย่าไปไกล เดี๋ยวต้องรวมแถวภายใน 10 วินาที ไม่อย่างนั้นทุกคนต้องยืนท่าทหารครึ่งชั่วโมง”
หนานชิงฟังแล้วรู้สึกมึนงงเล็กน้อย นี่คือการฝึกทหารหรือ?
เสียงระบบดังขึ้นในหัว เอ้อร์เอ้อร์บอกว่า “โฮสต์ ฉันจะเล่าภารกิจของโลกนี้ให้ฟัง”
“อืม”
หัวใจของหนานชิงเต้นเร็วขึ้นอีกนิด เธอแอบตั้งตารอภารกิจของตัวเอง
“นี่คือโลกยุคปัจจุบัน ร่างนี้ยังชื่อหนานชิงเหมือนเดิม เป็นคุณหนูตระกูลร่ำรวย”
หลังแนะนำข้อมูลของร่างนี้จบ เอ้อร์เอ้อร์ก็อธิบายภารกิจต่อ “ตัวประกอบชายของโลกนี้เป็นคุณชายจากตระกูลมหาเศรษฐีชื่อดังในเมืองเอ เป็นที่รู้จักในชื่อกู้มู่หลิน เขาเป็นแฟนของนางเอกประจำโลกสมัยเรียนมหาวิทยาลัย แต่หลังเรียนจบ เขาไปศึกษาต่อต่างประเทศ แม่ของเขารู้เรื่องนางเอก จึงดูถูกเหยียดหยามนางเอกและบีบบังคับให้เลิกกับเขา”
“กู้มู่หลินไม่รู้เลยว่าทำไมถึงถูกบอกเลิก อีกทั้งยังกลับจากต่างประเทศไม่ได้ พอกลับมา เขาก็พบว่าผู้หญิงที่รักได้ไปคบกับอาของเขาแล้ว”
หนานชิงกะพริบตาปริบ ๆ นี่ไม่เหมือนพล็อตนิยายที่เธออ่านในโรงพยาบาลหรอกหรือ?
เอ้อร์เอ้อร์กล่าวต่อ “ท้ายที่สุดตัวประกอบชายอย่างกู้มู่หลินก็กลายเป็นคนชั่ว ถูกอาแท้ ๆ ของตัวเองเล่นงานจนหมดรูป แถมยังเสียสิทธิ์สืบทอดตระกูล สุดท้ายยังตายเพราะรับคมโจมตีที่หมายเอาชีวิตนางเอกแทนเธออีก”
นี่คือชีวิตอันแสนเศร้าของตัวประกอบชาย
หนานชิงฟังแล้วแทบอยากหัวเราะเยาะ ตัวประกอบชายคนนี้ก็มีฐานะไม่ต่ำ แล้วทำไมถึงตกต่ำได้ถึงขั้นนี้?
หลงรักจนหน้ามืดตามัวเกินไปแล้ว ชอบใครสักคนถึงขั้นยอมสละชีวิตได้จริง ๆ หรือ?
หนานชิงอยู่โรงพยาบาลมาตลอดจนกระทั่งเสียชีวิต ไม่เคยมีความรักมาก่อน อย่างมากก็แค่อ่านนิยายรักมากมายฆ่าเวลา ทุกครั้งที่เห็นพล็อตที่ต้องเป็นต้องตายเพราะความรัก เธอก็เต็มไปด้วยความสงสัย
เอ้อร์เอ้อร์เริ่มมอบหมายภารกิจ “ตอนนี้เป็นช่วงเปิดเทอมมหาวิทยาลัยใหม่ ๆ อยู่ในช่วงฝึกทหาร ตัวประกอบชายยังไม่เคยเจอนางเอก ภารกิจของคุณคือขัดขวางไม่ให้เขาตกหลุมรักนางเอก ต่อให้เขาตกหลุมรักไปแล้ว คุณก็ต้องเปลี่ยนจุดจบของเขาให้ได้ ช่วยชีวิตเขาไว้”
“อืม เข้าใจแล้ว” หนานชิงตอบอย่างเรียบเฉย เธอคิดวิธีทำภารกิจไว้แล้ว ขั้นแรกต้องขัดขวางไม่ให้ตัวประกอบชายได้เจอนางเอกประจำโลก แค่ไม่ได้พบกันก็ไม่มีทางรักกัน
หนานชิงเงียบเกินไป แต่ความคิดในหัวกลับแล่นปรู๊ดปร๊าด
เอ้อร์เอ้อร์ในฐานะระบบได้ยินเสียงในใจของเธอ จึงรู้สึกไม่คุ้นชินอยู่บ้าง โฮสต์ที่เคยเจอมักถามโน่นถามนี่กันทั้งนั้น แต่โฮสต์คนนี้ไม่ชอบถามเลย
“อ้อ ขอเตือนด้วยความหวังดี รัศมีนางเอกแข็งแกร่งมาก ตัวประกอบชายมีโอกาสสูงที่จะถูกเธอดึงดูด สิ่งที่คุณต้องใส่ใจคือการเปลี่ยนจุดจบของตัวประกอบชาย”
“อืม รู้แล้ว”
เธอรู้ว่าการเปลี่ยนจุดจบของตัวประกอบชายต่างหากคือภารกิจสูงสุด
“...”
เงียบไปหน่อย เอ้อร์เอ้อร์รู้สึกไม่ชินเลย
บางทีเพราะเพิ่งรู้จักกัน ต่อไปพอสนิทกันแล้วโฮสต์คนนี้คงพูดมากขึ้น
หนานชิงยืนอยู่ใต้ต้นไม้ ยื่นมือออกไปรับแสงแดดอุ่น ๆ นานมากแล้วที่เธอไม่ได้อาบแดด
นานมากแล้วที่ไม่ได้หายใจอย่างผ่อนคลายแบบนี้ การมีร่างกายแข็งแรงช่างดีจริง ๆ
เอ้อร์เอ้อร์เปิดดูเนื้อเรื่องเดิม พลางเตือนว่า “ในเนื้อเรื่องเดิม นางเอกล้มตอนวิ่งระหว่างฝึกทหาร แล้วตัวประกอบชายก็อุ้มเธอไปห้องพยาบาล นั่นคือจุดเริ่มต้นที่พวกเขารู้จักกัน”
หนานชิงพยักหน้าอย่างเฉยชา ในเมื่อจะเปลี่ยนจุดจบของตัวประกอบชาย วิธีที่ดีที่สุดก็คือตัดไฟตั้งแต่ต้นลม ไม่ให้เขาได้พบกับนางเอกไปตลอดชีวิต
“เอ้อร์...ระบบ...”
“ฉันชื่อเอ้อร์เอ้อร์” เอ้อร์เอ้อร์พูดอย่างจนใจเล็กน้อย
“เอ้อร์เอ้อร์ นางเอกคนไหน? อยู่ที่นี่หรือเปล่า?” หนานชิงมองไปยังกลุ่มเด็กสาวที่ยืนรวมกันอยู่รอบ ๆ
เอ้อร์เอ้อร์ยังไม่ทันได้ตอบ หนานชิงก็ล็อกเป้าเด็กสาวคนหนึ่ง เธอสวมชุดฝึกทหาร ดูผอมบางอยู่บ้าง หน้าตาสวยมาก กำลังยิ้มกว้างคุยกับเพื่อน มองเพียงแวบเดียวก็สัมผัสได้ถึงความพิเศษบางอย่าง
เอ้อร์เอ้อร์ถาม “นางเอกดึงดูดสายตาใช่ไหม?”
เมื่อมองจากฝูงชน นางเอกมักเป็นคนที่โดดเด่นที่สุด แค่แวบเดียวก็สังเกตเห็นได้
สายตาของหนานชิงเหลือบเห็นเชือกรองเท้าของเด็กสาวคนนั้นหลุด ไม่น่าแปลกใจที่เธอจะหกล้ม
หนานชิงเดินเข้าไปสะกิดเธอ “เพื่อน เชือกรองเท้าหลุดแล้ว”
ซูฮุยฮุยที่กำลังหัวเราะพูดคุยอยู่ชะงัก เธอไม่รู้จักเด็กสาวคนนี้
ซูฮุยฮุยก้มมองเชือกรองเท้าของตัวเอง ก็พบว่าหลุดจริง ๆ เธอย่อตัวลงผูกเชือกรองเท้าใหม่
คิดว่าแค่ให้ตัวเอกผูกเชือกรองเท้าให้เรียบร้อยแล้วจะไม่หกล้มงั้นหรือ?
ไม่หรอก ไร้เดียงสาเกินไป เนื้อเรื่องเดิมมีพลังเหนือสิ่งใดเสมอ
ครูฝึกเป่านกหวีดเรียกรวมแถว ทุกคนรีบวิ่งไป ทันใดนั้นเสียงตุบก็ดังขึ้น เด็กสาวคนหนึ่งล้มลงอย่างแรง...
ฮิ ๆ เอ้อร์เอ้อร์กลับมาแล้วนะ จุ๊ ๆ คนที่เคยอ่านคงรู้จักเอ้อร์เอ้อร์ในบรรดาห้าระบบแล้ว อย่าเพิ่งพูดสิ ฉันเอง~ หวังว่าทุกคนจะชอบ~