“ไม่เป็นไรค่ะ พอดีคำนึงถึงชายกระโปรงของทุกคน พื้นตรงนี้เลยปูพรมไว้ทั้งหมด ต่อให้ชายกระโปรงลากพื้นนิดหน่อยก็ไม่เปื้อนหรอกค่ะ”
ไม่ใช่แค่ชายกระโปรงของหนานชิงที่ยาว คนอื่น ๆ ก็เหมือนกัน เพียงแต่ชุดของหนานชิงหรูหรากว่าเท่านั้น
ให้คนมาช่วยประคองดูไม่ค่อยดีเท่าไร ปล่อยให้ชายกระโปรงลากพื้นนิดหน่อยก็ได้
หญิงสาวคนหนึ่งยิ้มพลางยกมือปิดปาก “ถ้าอย่างนั้นพวกเราต้องเว้นระยะห่างกันหน่อยแล้ว จะได้ไม่เหยียบชายกระโปรงของกันและกัน”
“ก็จริง”
“เฮ้อ ดีจริง ๆ ที่ต้องใส่ชุดแบบนี้แค่ตอนงานเลี้ยง นอกจากจะหรูหราสวยงามแล้ว ชุดกระโปรงนี่ก็ไม่มีประโยชน์อย่างอื่นเลย”
เหล่าคุณหนูพากันบ่นเรื่องชุดกระโปรงของตัวเอง พอบ่นเสร็จก็หันไปชมชุดของกันและกันว่าสวย ก่อนจะถามว่าเป็นฝีมือดีไซเนอร์คนไหนในโลก
ที่ห้องโถงมีคนมาถึงไม่น้อยแล้ว
บางคนก็นั่งถือแก้วไวน์พูดคุยกันอยู่ก่อนแล้ว
คนมีหน้ามีตาในงานต่างพูดคุยเรื่องธุรกิจ ส่วนคนที่มาสนุกกันจริง ๆ ก็มีแต่เหล่าทายาทเศรษฐีรุ่นเยาว์
พวกเขายังไม่ได้รับช่วงต่อกิจการของครอบครัว ตอนนี้จึงเป็นวัยที่ควรสนุกให้เต็มที่
กลุ่มคนพากันนั่งเบียดอยู่บนโซฟานุ่ม ๆ บนโต๊ะกลมตัวใหญ่ตรงกลางมีอาหารวางอยู่มากมาย
“พองานเลี้ยงเริ่ม หนานชิงอยากเต้นรำเปิดงานกับใครเหรอ?”
ในฐานะตัวเอกของงาน หนานชิงต้องเลือกสุภาพบุรุษสักคนมาเต้นรำเปิดงานด้วย
จะเลือกใครดีนะ?
หนานชิงจัดผมยาวของตัวเอง เอนพิงโซฟาเล็กน้อย ริมฝีปากมีรอยยิ้มบาง ๆ “แน่นอนว่าต้องเลือกคนหน้าตาดีสิ”
“โอ้โฮ หนานชิงคิดว่าใครในนี้หน้าตาดีที่สุดล่ะ?” บางคนถามอย่างชอบดูเรื่องสนุก