หนานชิงนอนขยับเขยื้อนไม่ได้อยู่ในโลงศพ โชคดีที่เธอไม่รู้สึกหิว ทุกวันเธอไม่คุยกับเอ้อร์เอ้อร์ยามตื่น ก็หลับใหลไป รอให้ร่างนี้ฟื้นขึ้นมาอย่างใจเย็น
หนานชิงสงสัยเกี่ยวกับเอ้อร์เอ้อร์มาก ทั้งระบบ ทั้งโลกสามพันใบ
เอ้อร์เอ้อร์ตัดบทเธอด้วยประโยคเดียวว่า “อย่าถามฉันอยู่เรื่อยว่าเป็นอย่างไร เรื่องพวกนี้เธอไม่มีทางเข้าใจหรอก”
“เอ้อร์เอ้อร์ เธอเคยมีโฮสต์กี่คนแล้ว?”
“ถามเหมือนฉันมีแฟนเก่ากี่คนอย่างนั้นแหละ” เอ้อร์เอ้อร์พูดพลางไขว่ห้าง
“……”
“มีโฮสต์ตั้งเยอะ เธอเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ฉันพอใจ”
“เอ้อร์เอ้อร์ มีใครเคยบอกไหมว่าเสียงเธอเพราะมาก เสียงเด็กน้อยเย็นชา เธอเป็นเด็กหรือเปล่า?”
ถึงอย่างไรพวกเธอก็เป็นคู่หู หนานชิงจึงอยากรู้จักระบบของตัวเองให้มากขึ้น
เอ้อร์เอ้อร์ส่ายหน้า “ไม่ใช่เด็ก อายุของฉันเริ่มต้นที่หลายหมื่นปี ระบบไม่มีอายุ มีแค่รูปลักษณ์ ตอนนี้ฉันอยู่ในรูปลักษณ์เด็ก เสียงก็เลยเป็นเสียงเด็ก”
“ถ้าอย่างนั้นเปลี่ยนเป็นผู้ใหญ่ได้ไหม?”
“ได้ จะเปลี่ยนรูปลักษณ์เมื่อไรก็ได้ แต่ถ้าจะอัปเกรดให้เติบโตขึ้นจริง ๆ ก็ต้องใช้คะแนน ระบบมีจิตใจที่เติบโตเต็มที่แล้ว เปลี่ยนรูปลักษณ์ให้ดูโตขึ้นได้เหมือนกัน”
หมายความว่าเอ้อร์เอ้อร์สามารถเปลี่ยนเป็นผู้ใหญ่ได้ และยังเปล่งเสียงแบบผู้ใหญ่ได้ด้วย
“เอ้อร์เอ้อร์ ทำไมถึงชอบรูปลักษณ์กับเสียงเด็ก ๆ ล่ะ?”
“ไม่เพราะเหรอ?”
“เพราะสิ”