หลังจากเปิดประตูเข้าบ้าน หนานชิงก็พบว่าบ้านเงียบเหงาวังเวง
พ่อของเธอยังไปทำงานต่างเมือง อย่างน้อยคงต้องใช้เวลาอีกหลายวันกว่าจะกลับมา หนานชิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาแม่
แม่รับสาย “ฮัลโหล เสี่ยวชิง กลับถึงบ้านแล้วใช่ไหม หิวหรือเปล่า ถ้าหิวก็ทำอะไรกินก่อนนะ แม่ต้องดูแลคุณย่าอีกหลายวัน อาจกลับไปไม่ได้ ช่วงนี้ลูกต้องดูแลตัวเองดี ๆ เข้านอนเร็ว ๆ กินข้าวให้ตรงเวลาทุกวัน เข้าใจไหม”
หนานชิงฟังแล้วชะงักไปเล็กน้อย แปลว่าช่วงหลายวันนี้เธอต้องอยู่คนเดียวสินะ
“แม่ คุณย่าล้มเจ็บหนักไหมคะ”
แม่ถอนหายใจ “ไม่ถึงกับหนักมาก แต่คนอายุขนาดนี้ต้องมาเจ็บตัวแบบนี้ก็ลำบากอยู่ ลูกสาวของคุณย่าทั้งหลายก็แต่งงานไปอยู่ไกล พ่อของลูกก็ไปทำงานต่างเมืองพอดี ช่วงนี้แม่เลยต้องมาดูแลคุณย่า”