แม้จะมั่นใจแล้วว่าได้สิทธิ์เข้าศึกษาต่อโดยไม่ต้องสอบ ทั้งหนานชิงและอันโม่ฉือก็ยังตัดสินใจเข้าสอบเข้ามหาวิทยาลัยอยู่ดี
ดังนั้นในเดือนสุดท้าย ทั้งคู่จึงตั้งใจทบทวนบทเรียนอย่างจริงจัง
อันโม่ฉือกลับบ้านพร้อมหนานชิง พอเดินผ่านซูเปอร์มาร์เก็ต หนานชิงก็เดินตามเขาเข้าไปซื้อวัตถุดิบทำอาหารด้วย
ตอนนี้อันโม่ฉือไม่ออกไปซื้อของกลางดึกหรือหลังฟ้ามืดอีกแล้ว ทุกครั้งที่ต้องซื้อของ เขาจะซื้อระหว่างทางกลับจากโรงเรียนเมื่อเดินผ่านซูเปอร์มาร์เก็ต
พอเห็นเขาหยิบปีกไก่ หนานชิงก็ใจเต้นขึ้นมา “คืนนี้คุณจะทำปีกไก่รสอะไรเหรอ?”
“โคล่าหรือเผ็ดหอม?” อันโม่ฉือยิ้มจนแววตาเป็นประกาย
“โคล่า”
“ได้”
หนานชิงยกมือปิดหน้า เอาละ วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ได้อาศัยกินข้าวฟรี
เธอรู้สึกว่าช่วงนี้ตัวเองขี้เกียจขึ้นมาก กระเป๋านักเรียนอันโม่ฉือก็เป็นคนสะพาย หนังสือที่วางระเกะระกะเขาก็เก็บให้ มื้อเย็นเขาก็ทำ ส่วนในชีวิตประจำวันเธอก็ลงไปกินข้าวบ้านเขาอีก...