เสียงนกหวีดเลิกงานดังขึ้น ฉินเทียนวางจอบ แล้วเดินกลับไปตามฝูงคน
เสียงพูดคุยจากท้องทุ่งลอยมาเข้าหูเป็นระยะ ส่วนใหญ่พูดถึงเรื่องที่หวังเถี่ยจู้เรียกเขาไปคุยวันนี้ มีการคาดเดากันไปต่าง ๆ นานา
ฉินเทียนทำเหมือนไม่ได้ยิน ฝีเท้าสม่ำเสมอ สีหน้าไม่เผยพิรุธใด ๆ
เมื่อกลับถึงถ้ำ ดวงอาทิตย์ก็ลับขอบฟ้าไปแล้ว
ฉินเทียนยังไม่รีบจัดการเรื่องอื่น แต่ไปอาบน้ำให้สบายตัวริมลำน้ำใต้ดินก่อน ชะล้างทั้งเหงื่อไคลและฝุ่นดิน รวมถึงความตึงเครียดเล็กน้อยจากการรับมือกับการซักถามในตอนกลางวัน
พอเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าสะอาดสบายตัว ก็รู้สึกสดชื่นขึ้นมาก
เหมาเทาวิ่งวนรอบตัวเขาอย่างร่าเริง ฉินเทียนจัดอาหารให้มัน ส่วนตัวเองก็ทำผักสดกับข้าวที่เพิ่งเก็บเกี่ยวจากพื้นที่มาปรุงกินง่าย ๆ
พอท้องอิ่ม เรี่ยวแรงก็กลับคืนมา
จากนั้นฉินเทียนก็เข้าไปในพื้นที่
บนผืนดินสีดำ มีภาพการเก็บเกี่ยวอุดมสมบูรณ์ให้เห็นอีกครั้ง
เพิ่งผ่านไปไม่กี่วันนับจากการเก็บเกี่ยวครั้งก่อน ภายใต้การหล่อเลี้ยงอย่างต่อเนื่องของน้ำพุวิญญาณ ข้าวกับข้าวสาลีก็สุกงอมอีกครั้ง รวงข้าวสีทองอร่ามโน้มลงเพราะหนักอึ้ง
ข้าวฟ่างก็แดงแล้ว ส่วนใต้เถามันฝรั่งกับมันเทศคงมีหัวขนาดใหญ่เต็มไปหมด
ผักกาดขาวเขียวสดชุ่มฉ่ำ แต่ละหัวอวบแน่น
เถาฟักทองเลื้อยเต็มค้างและออกผลมาหลายลูก
ต้นข้าวโพดสูงชะลูด เริ่มออกรวงและมีไหมแล้ว
ต้นแอปเปิล ต้นพุทรา และต้นเกาลัดต่างเขียวชอุ่มเต็มไปด้วยผล
หัวใจของฉินเทียนเต็มไปด้วยความยินดีจากการเก็บเกี่ยว
เขาเริ่มจากใช้พลังจิตเก็บผลผลิตส่วนหนึ่งที่รดด้วยน้ำพุวิญญาณบริสุทธิ์ ซึ่งมีคุณภาพดีที่สุด
ข้าวสารขาวดุจหยก ข้าวสาลีเมล็ดอวบสีทอง ข้าวฟ่างแดงสด ผักกาดขาวเขียวชอุ่ม มันฝรั่งกับมันเทศหัวกลมโต รวมถึงฟักทองลูกแรก ๆ กับข้าวโพดอ่อนอีกไม่กี่ฝัก
ของเหล่านี้เป็นผลผลิตชั้นดีที่เก็บไว้ให้ฉินเทียนกับเหมาเทากิน และเผื่อไว้ช่วยเหลือครอบครัวเสิ่นซีในยามจำเป็น ทั้งรสชาติและคุณค่าทางอาหารล้วนเหนือกว่าพืชผลทั่วไปมาก