ของที่จับมาได้สองถังใหญ่ถูกทุกคนช่วยกันขนกลับบ้าน พอเทลงในอ่างน้ำใบใหญ่กลางลาน หอยหลอดราชาอ้วนสมบูรณ์ที่ยังมีชีวิตกับหนอนทรายสีชมพูอ่อนก็แผ่กระจายเต็มอ่าง จนทุกคนตาพร่าไปหมด
พี่สะใภ้ใหญ่จ้าวอวี่รีบเดินเข้ามา มองสัตว์ทะเลชั้นเลิศที่ปกติเคยเห็นแต่ในภัตตาคารของเมือง แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง น้ำเสียงก็ปิดบังความยินดีไว้ไม่มิด “หอยหลอดราชาเยอะขนาดนี้ แถมยังมีหนอนทรายล้ำค่าอีก! นี่ต้องขายได้เงินไม่น้อยเลยสินะ?”
พี่สะใภ้รองเชียนหวันโหรวค่อย ๆ เขี่ยหนอนทรายในอ่าง พลางทอดถอนใจ “หนอนทรายขุดยากที่สุด คนทั่วไปขุดได้วันละหนึ่งสองชั่งก็ถือว่าโชคดีสุด ๆ แล้ว แต่อี้หมิงออกไปครั้งนี้ ขุดมาได้ตั้งครึ่งถัง เก่งเกินไปแล้ว”
พี่สะใภ้สี่หลี่ถิงกับพี่สะใภ้ห้าถังเสี่ยวอวิ๋นพยักหน้าติด ๆ กัน ความเคลือบแคลงใจเพียงน้อยนิดที่เหลืออยู่พลันมลายหายไปจนหมด
ตอนแรกที่ลู่อี้หมิงออกไปออกเก็บของทะเลแล้วร่ำรวย ทุกคนต่างคิดว่าเขาแค่โชคดี บังเอิญเจอฝูงสัตว์ทะเลหายาก พอจับได้มากมายติดต่อกันหลายครั้ง ทุกคนก็คิดเพียงว่าเขามีพรสวรรค์ด้านการออกเก็บของทะเล
แต่ตั้งแต่กุ้งมังกรน้ำลึก ปูหลวงป่า ปลาทะเลราคาแพง ไปจนถึงหอยหลอดราชาและหนอนทรายที่ได้ชื่อว่าเป็นโสมแห่งชายหาด ทุกครั้งล้วนเป็นของชั้นเลิศที่คนอื่นอยากได้แต่หาไม่ได้ และทุกครั้งก็จับได้เต็มถัง
เรื่องนี้อธิบายด้วยคำว่าโชคดีไม่ได้อีกแล้ว
น้องหกของบ้านพวกเขาคนนี้ต้องมีความสามารถพิเศษที่คนอื่นไม่มีซ่อนอยู่แน่!
ทุกคนในครอบครัวมองสัตว์ทะเลที่เต็มอ่าง ใจพลันรู้สึกมั่นคงและอบอุ่น ความอัตคัดขัดสนที่กดทับมานานกว่าครึ่งปีถูกผลจับได้มากมายในแต่ละครั้งชะล้างจางหายไปจนหมด
ลู่อี้หมิงจัดการสัตว์ทะเลอย่างง่าย ๆ เสร็จแล้ว กำลังจะเรียกพี่สะใภ้สี่กับพี่สะใภ้ห้า ขี่รถไปขายของที่ตัวเมือง
ร่างหนึ่งที่อ่อนหวานนุ่มนวลก็ค่อย ๆ เดินเข้ามาในลานบ้าน
หญิงสาวสวมชุดกระโปรงยาวลายดอกไม้เล็ก ๆ เรียบง่ายสะอาดตา ผมดำขลับรวบเป็นหางม้าธรรมดา ผิวขาวเนียนกระจ่าง คิ้วตาสะอาดอ่อนโยน รูปร่างสง่างาม ยืนอยู่กลางแสงแดดราวกับสายลมเย็นพัดผ่าน