ลู่อี้หมิงวิ่งไปถึงบ้านหลังสุดท้ายที่มีฐานะยากจน พอมอบเงินช่วยเหลือเสร็จก็หันหลังกลับบ้าน
กลับถึงบ้านได้ไม่นาน โทรศัพท์ก็เด้งข้อความแจ้งเงินก้อนใหญ่เข้าบัญชีธนาคารขึ้นมา
เป็นเงินงวดสุดท้ายจากการประมูลกุ้งมังกรหยางครั้งก่อนนั่นเอง!
ยอดประมูลรวมสิบห้าล้าน หักภาษีและค่านายหน้าแล้ว สุดท้ายได้รับเงินจริงสุทธิสิบสามล้านห้าแสน
แม้ช่วงนี้จะเสียเงินซื้อรถไปไม่น้อย แต่ยอดเงินในบัญชีธนาคารของลู่อี้หมิงก็ยังทะลุสามสิบเอ็ดล้านอยู่ดี
เมื่อเห็นตัวเลขยาวเหยียดบนหน้าจอโทรศัพท์ ลู่อี้หมิงก็รู้สึกสบายใจเป็นพิเศษ
ความมั่งคั่งที่ชาติก่อนต่อให้ดิ้นรนทั้งชีวิตก็ยังเอื้อมไม่ถึง บัดนี้กลับถูกเขาก้าวข้ามไปได้อย่างง่ายดายในเวลาเพียงสิบกว่าวัน
ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ก็ดังขึ้น ชื่อที่แสดงบนหน้าจอคือโจวกั๋วเหลียง
ลู่อี้หมิงรีบรับสายทันที
“อี้หมิง เรื่องเรียบร้อยแล้ว” น้ำเสียงของโจวกั๋วเหลียงเจือความตื่นเต้นอยู่หลายส่วน “ศึกชิงแชมป์โลกที่นายบอกไว้ ฉันลงเดิมพันตามที่นายสั่งด้วยอัตราสูงสุด เงินหนึ่งล้านดอลลาร์สหรัฐลงไปครบแล้ว ตอนนี้ก็เหลือแค่รอผลการแข่งขันคืนนี้”
“ลำบากพี่โจวแล้ว” ลู่อี้หมิงตอบด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง ก่อนถามต่อว่า “พี่เองก็ลงเดิมพันตามไปหนึ่งล้านดอลลาร์สหรัฐใช่ไหม”
“แน่นอนอยู่แล้ว!” โจวกั๋วเหลียงหัวเราะหยอก “ดวงของนายหาที่ไหนเทียบได้ นายยังกล้าลงเงินก้อนใหญ่ขนาดนี้ ฉันก็ต้องตามไปเสี่ยงด้วยสักครั้งสิ!”
หลังวางสาย ลู่อี้หมิงก็วางใจได้อย่างเต็มที่
คำนวณตามอัตราต่อรองในตอนนี้ เมื่อการแข่งขันคืนนี้จบลง กำไรของเขาจะมากกว่ารายได้รวมจากการออกเก็บของทะเลและการประมูลสัตว์น้ำในช่วงที่ผ่านมาเสียอีก!
ขณะเดียวกัน ข่าวลือในหมู่บ้านก็แพร่สะพัดไปแล้ว
เรื่องที่วันนี้ลู่อี้หมิงควักเงินตัวเองออกมาสองหมื่น หอบไปช่วยเหลือครอบครัวยากจนในหมู่บ้านสิบครัวเรือน บ้านละสองพันเต็ม ๆ แพร่ไปทั่วหมู่บ้านประมงเล็กในเวลาเพียงครึ่งวัน
ชาวบ้านเกือบทั้งหมู่บ้านต่างชื่นชมลู่อี้หมิงไม่ขาดปาก ชมว่าเขารวยแล้วไม่ลืมรากเหง้า จิตใจดีงาม และมีวิสัยทัศน์เหนือกว่าคนหนุ่มสาวทุกคนในหมู่บ้าน