“หมัดแปดขั้วสุดขอบ!”
จางฝานมองหนังสือในมือ หัวใจพลันเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น
นี่คือวิชาหมัดที่สามารถสำแดงพละกำลังออกมาได้อย่างเต็มที่ เหมาะกับร่างกายที่มีพลังมหาศาลดุจวัวของเขายิ่งนัก
นอกจากนี้ ถุงเงินของซุนเหยียนก็ทำให้เขาประหลาดใจไม่น้อย
มีตั๋วเงินหนึ่งพันตำลึงหนึ่งใบ ถั่วทองห้าเม็ด และแท่งเงินหนักสิบตำลึง
เดิมทีจางฝานยังเสียดายที่ไม่ได้ค้นห้องหนังสือของซุนเหยียนให้ทั่ว แต่ตอนนี้เขาพอใจแล้ว
มีเงินก้อนนี้ ไม่ว่าจะซื้อบ้านในเมืองหรือใช้ฝึกฝนในภายหน้า เขาก็ไม่ต้องกังวลเรื่องเงินอีกต่อไป
“ฆ่าคนวางเพลิงแล้วได้คาดเอวทองคำ คนโบราณไม่เคยหลอกกันจริง ๆ”
จางฝานพึมพำกับตัวเอง ก่อนเปิดหมัดแปดขั้วสุดขอบแล้วเริ่มฝึกทันที
[หมัดแปดขั้วสุดขอบ: ขั้นเริ่มต้น (3/3000)]
ไม่นานนัก เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนจากระบบ ดวงตาของจางฝานก็เป็นประกาย
แค่ประสบการณ์ที่ต้องใช้เพื่อฝึกวิชาหมัดจนถึงขั้นเริ่มต้นก็มีมากกว่าวิชาดาบโลหิตสังหารถึงสามเท่า นี่คงเป็นผลเก็บเกี่ยวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดจากการเดินทางครั้งนี้แล้ว
หลังฝึกวิชาหมัดเสร็จ เขาโยนหนังสือลงในกองไฟมูลวัว แล้วเริ่มทบทวนเหตุการณ์เมื่อคืน
“ใช้เวลาไม่ถึงสามลมหายใจก็ฆ่าซุนเหยียนได้แล้ว พลังจิตก็ตรวจจับไม่ได้ น่าจะไม่ทิ้งร่องรอยอะไรไว้”
“ที่สำคัญกว่านั้น ต่อหน้าคนอื่น ข้าก็เป็นแค่มือใหม่ที่เพิ่งเริ่มเรียนรู้วิชายุทธ์ ต่อให้คนอื่นรู้ว่าข้าเคยมีเรื่องบาดหมางกับซุนเหยียน ก็ไม่มีทางสงสัยมาถึงข้า”