ตามกองทัพแล้วถูกบอกเลิก แต่ยอดฝีมือไร้ทายาทกลับรีบรั้งรีบชิง

ตอนที่ 46 รักเพียงแค่เธอคนเดียว

7 นาที· 1.5K คำ

ไหล่กว้างเอวสอบ กล้ามเนื้อกระชับแข็งแรง แผ่นหลังตั้งตรงและกว้าง ทุกสัดส่วนล้วนแผ่เสน่ห์ดึงดูดใจ

กล้ามเนื้อที่ผ่านการฝึกฝนมาหลายปี แน่นกระชับแต่ไม่ใหญ่โตเกินไป แม้สวมเสื้อผ้ารัดรูปก็ยังสัมผัสได้ถึงพละกำลังเต็มเปี่ยม

ช่วงแขนได้รูปตรงสวย เส้นเลือดบนท่อนแขนปูดขึ้นมาเล็กน้อย ทุกท่วงท่าคล่องแคล่วเด็ดขาด ทั้งยังเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์แบบชายชาตรี

เหวินหรวนเงยหน้ามาเจอภาพตรงหน้าอย่างไม่ทันตั้งตัว ไม่รู้จะวางสายตาไว้ตรงไหนดี ใบหน้าพลันร้อนผ่าว โคนหูแดงระเรื่อ เธอจึงก้มตาลง หลบสายตาอีกฝ่าย

แต่ในขณะที่สายตากวาดไปมา เธอก็ยังอดแอบมองเขาด้วยหางตาสองสามครั้งไม่ได้ ผิวแก้มขาวเนียนจึงแต้มสีแดงจาง ๆ อย่างเลี่ยงไม่พ้น

เหนียเฉิงอานมองท่าทางเขินอายของเธอที่แทบจะก้มหน้าซุกอก มุมปากก็ยกขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่

เขาค่อย ๆ สวมเสื้อไหมพรมอย่างไม่เร่งรีบ เสื้อพอดีตัวและอบอุ่น ทุกอย่างล้วนเป็นน้ำใจจากเธอ

เขาก้าวเข้ามาหนึ่งก้าว น้ำเสียงทุ้มต่ำมีเสน่ห์ มุมปากเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “เสื้อไหมพรมที่หรวนหรวนถักให้พอดีตัวจริง ๆ”

เหวินหรวนหน้าแดงร้อนผ่าว หันหน้าหนี “ทำไมไม่หันหลังให้คนอื่นบ้างล่ะ?”

เหนียเฉิงอานหัวเราะเสียงต่ำ แววตาเปี่ยมด้วยความเอ็นดูที่ปิดไม่มิด “อยู่ต่อหน้าคนรัก มีอะไรต้องหลบด้วยหรือ หรือว่าหรวนหรวนไม่ชอบฉันแบบนี้?”

เหวินหรวนจะตอบคำถามแบบนี้ได้อย่างไร? เธอไม่ชอบหรือ?

แน่นอนว่าเธอชอบ

ความชอบเช่นนี้เกิดจากแรงดึงดูดโดยสัญชาตญาณของผู้หญิงที่มีต่อผู้ชาย ใครจะไม่ชอบหนุ่มหล่อที่ยืนเปลือยท่อนบนอยู่ตรงหน้ากันล่ะ?

เหวินหรวนถูกเขาหยอกจนหน้าแดง ทั้งอายทั้งขุ่นเคือง สุดท้ายจึงเงยหน้าขึ้นสบตาเขา พลิกกลับมาเป็นฝ่ายรุกและหยอกล้อเขาคืน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป