ครึ่งเดือนต่อมา ชีวิตของเยว่ปู้หว่านอัดแน่นสุด ๆ กลางวันทำงาน กลางคืนไลฟ์สด กลางคืนซ้อมซานต๋า ช่วงว่างยังต้องขนพัสดุเข้าพื้นที่มิติ ข้าวของที่สั่งออนไลน์มาถึงทยอย ๆ—เมล็ดพันธุ์ อุปกรณ์การเกษตร เครื่องใช้ประจำวัน ยา ทยอยขนเข้าพื้นที่มิติทีละกล่อง ๆ
เย็นวันนั้น เยว่ปู้หว่านขี่มอเตอร์ไซค์คู่ใจไปรับของชุดสุดท้ายที่จุดรับพัสดุ ตะกร้าหน้ารถอัดแน่นด้วยกล่องพัสดุ เบาะหลังยังมัดกล่องใหญ่อีกสองใบ เธอขี่เลียบถนนชานเมืองกลับบ้าน พอเลี้ยวเข้าสายทางเปลี่ยวที่รถน้อยคนบาง เสียงเครื่องยนต์ก็ดังกระหึ่มทั้งหน้าและหลัง
รถเอสยูวีสีดำสามคันพุ่งมาจากสองทิศทาง ประกบเธอไว้กลางวงล้อม ประตูรถเปิดออก ชายฉกรรจ์สิบกว่าคนใส่สูทสีดำกระโดดลงมา พวกหัวเกรียน หูฟังสื่อสาร ฝึกมาดี หัวหน้าคนหนึ่งคือหัวโล้นสวมแว่นกันแดด ก้าวมาหยุดตรงหน้าเธอ ใบหน้าไร้อารมณ์เอ่ย “คุณเยว่ มีคนอยากพบคุณ เชิญไปกับเราหน่อย”
เยว่ปู้หว่านใช้ขาข้างหนึ่งยันพื้น กวาดตามองรถที่ขวางทางทั้งหน้าและหลัง แล้วมองชายฉกรรจ์สิบกว่าคน เธอค่อย ๆ จอดมอเตอร์ไซค์ให้มั่นคง อุ้มกล่องพัสดุจากตะกร้าลงวางริมทาง แล้วขนกล่องจากเบาะหลังลงอีก
“ส่งมือถือมา” หัวโล้นยื่นมือมา
เยว่ปู้หว่านล้วงมือถือจากกระเป๋ายื่นให้อย่างว่าง่าย หัวโล้นรับเครื่อง กดปิด แล้วยัดใส่กระเป๋าตัวเอง เยว่ปู้หว่านไม่ขัดขืน กระทั่งไม่พูดอะไรพิเศษ สีหน้าสงบเหมือนกำลังรอรถเมล์ข้างทาง หัวโล้นเปิดประตูรถ เธอก้มตัวเข้าไปนั่ง
รถเอสยูวีสามคันติดเครื่อง มุ่งหน้าออกนอกเมือง
ในรถ เยว่ปู้หว่านเอนพิงเบาะ คล้ายพักสายตา นิ้วของเธอลูบไปถึงสร้อยเส้นใหม่ที่คล้องคอ—จี้ไข่มุกเม็ดหนึ่ง กลมเกลี้ยงขาวนวล ดูเป็นเครื่องประดับธรรมดา แต่นี่ไม่ใช่ไข่มุกธรรมดา มันคือกล้องวงจรปิดซ่อนที่เธอจ่ายไปแพง ความคมชัดระดับ 4K ถ่ายทอดสดเรียลไทม์ แบตเตอรีอยู่ได้แปดชั่วโมง เธอพลิกไข่มุกกลับด้าน หันเลนส์ไปด้านหน้า แล้วกดสวิตช์ลับด้านข้าง