เยว่ปู้หว่านมาถึงบ้านไม้ของเจ้าของฟาร์ม
ดูซีกายืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ กำลังตรวจสอบบัญชี เมื่อเห็นเยว่ปู้หว่านเดินมา ใบหน้าอ้วนกลมก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม "เธอทำภารกิจเสร็จเร็วขนาดนี้เลยเหรอ ประสิทธิภาพสูงมากจริง ๆ ฉันอยากจ้างเธอเป็นลูกจ้างประจำเลยล่ะ"
"ดีใจที่ได้ทำงานที่นี่ แต่น่าเสียดายที่ฉันยังมีธุระอื่น คงอยู่ที่นี่นานไม่ได้"
"ได้ ๆ น่าเสียดายจริง ๆ" ดูซีกาโบกมือ ล้วงกล่องกระดาษจากใต้เคาน์เตอร์ ข้างในมีเค้กที่เยว่ปู้หว่านให้เขา เหลือแค่สองชิ้นสุดท้าย "จริงสิ เค้กของเธออร่อยมากจริง ๆ ฉันกินรวดเดียวไปสามชิ้น แต่น่าเสียดายที่เค้กมันน้อยไปหน่อย ฉันต้องประหยัดกิน"
เยว่ปู้หว่านยิ้มแล้วหยิบของภารกิจออกจากพื้นที่มิติ ดูซีกาตรวจนับเสร็จก็เซ็นชื่อบนใบรายการ
"ติ๊ง—— ภารกิจฟาร์มดูซีกาในดันเจี้ยนสำเร็จ เวลาคงเหลือในดันเจี้ยน: ห้าวัน ขณะนี้จะออกจากดันเจี้ยนหรือไม่"
เยว่ปู้หว่านเลือก "ไม่"
เหนือศีรษะในจุดที่มองไม่เห็น แสงจากกล้องลอยตัวกะพริบสองสามครั้งแล้วดับลง
หน้าจอบนแพลตฟอร์มถ่ายทอดสดต่างดาวกลายเป็นจอดำ แถบคอมเมนต์ถล่มทลายด้วยข้อความ "รอแม่มดเปิดไลฟ์" แล้วค่อย ๆ หายไป
เยว่ปู้หว่านเดินตามดูซีกาเข้าไปในโกดัง
โกดังใหญ่จนมองไม่เห็นปลายทาง ชั้นวางของเต็มไปด้วยกล่องกระดาษ สายพานลำเลียงยื่นออกมาจากส่วนลึก ปลายทางต่อกับเตาเผาขนาดใหญ่
หุ่นยนต์ขนกล่องขึ้นสายพาน เทลงในเตาเผา ท่าทางเป็นกลไกและซ้ำ ๆ
เยว่ปู้หว่านมองของในกล่องที่ถูกเทลงเตาเผา หางตากระตุกไม่หยุด นั่นมันของดี ๆ ทั้งนั้นเลยนะ เอามาเผาทิ้งแบบนี้ ช่างเสียของเปล่า ๆ
"คุณดูซีกาคะ ตรงนี้ให้ฉันจัดการทั้งหมดเถอะ"
ดูซีการู้สึกกุญแจดอกหนึ่งจากกระเป๋าผ้ากันเปื้อนยื่นให้เธอ ยิ้มตาหยีแล้วพยักหน้า "ได้ งั้นฝากเธอด้วย ยังไงก็ต้องทำลายอยู่แล้ว เธอช่วยจัดการ ฉันก็สบาย"
เยว่ปู้หว่านเก็บกุญแจไว้ ไม่รีบเก็บของ เธอหยิบกับดักแมลงออกจากพื้นที่มิติ เดินไปข้าง ๆ เจ้าของฟาร์ม "คุณดูซีกา ยังจำเคล็ดลับจับแมลงที่ฉันเคยบอกได้ไหม แมลงชอบของหวาน ทำอุปกรณ์ง่าย ๆ ก็จับแมลงได้ง่าย ๆ แล้ว อันนี้ให้คุณ"