กองบัญชาการกองทัพญี่ปุ่นหนานเฉิง
พันเอกมัตสึอิยืนอยู่หน้าแผนที่ มือหนึ่งถือดินสอ ปลายดินสอจุดบนแผนที่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ด้านหลังบนผนังแขวนแผนที่ผืนใหญ่ของเขตหนานเฉิง มีการทำเครื่องหมายฐานที่มั่นและจุดตั้งรับด้วยสีแดงและน้ำเงิน
เขาหันกลับมา สายตาจับจ้องไปที่ศพหลายร่างที่คลุมด้วยผ้าขาวด้านล่างแผนที่: "สำนักงานใต้เมือง หนึ่งพันยี่สิบสามคน ตายหมดในคืนเดียว ไม่มีร่องรอยการต่อสู้ ไม่มีเสียงปืน ไม่มีบาดแผลจากมีด"
เขาวางดินสอลงบนโต๊ะเสียงดัง: "นักโทษทั้งหมดในคุกถูกช่วยไป คลังเสบียง คลังอาวุธ ยุ้งฉางถูกกวาดจนเกลี้ยง ใครบอกฉันได้บ้าง ว่านี่มันเรื่องอะไร? ใครเป็นคนทำ?"
พันโทยามาโมโตะที่อยู่ข้างๆ ก้มหน้า เหงื่อเย็นไหลอาบขมับ: "ผลชันสูตรออกมาแล้ว ทุกคนตายเพราะพิษ พิษเข้าสู่ร่างกายผ่านทางเดินหายใจ น่าจะเป็นแก๊สพิษชนิดพ่น ไม่มีสีไม่มีกลิ่น แต่สามารถฆ่าคนเป็นพันในคืนเดียวโดยไม่มีใครรู้... ไม่ใช่คนธรรมดาจะทำได้"
"ผมเห็นกับตาตัวเอง เมื่อวานที่สำนักงานใต้เมือง เจอคนพวกนั้นยกมือยิงวิชาลูกไฟและน้ำแข็งแข็งออกมา มีคนหนึ่งกำหมัดหุ้มด้วยโลหะ ทุบกำแพงอิฐพังทั้งบาน"
"ตอนเรารีบไปถึง พวกนั้นวิ่งหนีไปแล้ว ทิ้งไว้แค่ศพสิบสองศพที่ตายอย่างทรมาน ผมสงสัยว่าคนที่มีพลังพิเศษพวกนี้เป็นคนลงมือ พวกเขาเป็นภัยคุกคามที่ประเมินค่าไม่ได้สำหรับเรา"
นิ้วของพันเอกมัตสึอิหยุดที่ตำแหน่งฝั่งตะวันออกของหนานเฉิงบนแผนที่ ดวงตาไม่มีความกลัว กลับมีประกายบางอย่าง: "คนพวกนี้ ถ้าเราใช้พวกเขาเป็นประโยชน์ได้—มีค่ายิ่งกว่าทหารพันนาย"
พันโทยามาโมโตะลังเลเล็กน้อย: "ความหมายของท่านพันเอกคือ... จับเป็น?"
"จับกลับมาแล้วส่งไปที่ห้องวิจัย ถ้าวิจัยจนรู้วิธีได้รับพลังพวกนี้ได้ อาณาจักรญี่ปุ่นต้อยต่ำของเราจะได้ครอบครองโลกทั้งใบ"