“ฮ่าๆ ข้ารู้ ฆ่าคนเป็นพันๆ อย่างโหดเหี้ยมจะถูกฆ่าง่ายๆ ได้ยังไง ต้องมีไอเทมปกปิดชื่อแดงแน่ ข้าก็เลยเดาว่าเจ้ายังอยู่ที่นี่”
ID ของผู้เล่นประเทศอาร์ลอยอยู่เหนือหัวราวกับป้ายสะกิดตาหลายชิ้น——“ยามาดะ อิจิโร”“ซาโตะ เคนจิ”“ฮายาดะ ไคจิน”…รวมสิบสองคน
ยามาดะ อิจิโร หัวหน้ากลุ่ม ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว มีดในมือเปล่งประกายเย็นเฉียบใต้แสงจันทร์ เขามองเยว่ปู้หว่านตั้งแต่หัวจรดเท้า แววตาเต็มไปด้วยความละโมบ:“แม่มด ยื่นไอเทมทั้งหมดของเจ้ามา ข้าอาจไว้ชีวิตเจ้าได้”
เยว่ปู้หว่านพิงอยู่ที่ประตูรถ บิดกุญแจในมือไปมา พูดอย่างไม่รีบร้อน:“อยากได้เหรอ? มาก็เข้ามาเอาเองสิ”
ฮายาดะ ไคจิน หัวเราะเย็นชา พูดภาษาจีนไม่ค่อยคล่อง:“เจ้าคิดว่ายังหนีรอดเหรอ? พวกเราสิบสองคน เจ้าคนเดียว ถ้ารู้จักเอาตัวรอดก็ยื่นไอเทมมา แล้วพวกเราอาจให้เจ้าตายอย่างสงบได้”
ยามาดะ อิจิโร ยกมือโบก คนอื่นๆ แยกย้ายกันออกไป ล้อมเป็นรูปครึ่งวงกลม
เยว่ปู้หว่านไม่ขยับ ทันใดนั้น ด้านหลังพวกเขา ก็มีเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมา
ไม่ใช่คนเดียว แต่เป็นกลุ่มคน เสียงฝีเท้าอย่างชุลมุนและหนาแน่น ไหลบ่าออกมาจากตรอกสามสายพร้อมกัน
เงาร่างปรากฏขึ้นทีละคนจากความมืด บนหัวมี ID——“หวังโหม่วเหริน”“เทียจู้”“ต้าฉุย”“เสี่ยวหมาน”“อาถัง”…และอีกมากมายที่เธอเรียกชื่อไม่ได้ แต่ทุกคนล้วนเป็นผู้เล่นหัวเซี่ย