เยว่ปู้หว่านยกมือเคาะแผ่นประตูเบา ๆ แล้วเอ่ยเสียงแผ่วว่า "ฉันเข้าไปแล้วนะ" สิ้นเสียงก็ผลักประตูเดินเข้าไป พลางเอื้อมมือปิดประตู
ปลายนิ้วกำแน่นขึ้นเล็กน้อย ในใจซ่อนความประหม่าที่เก็บไม่มิด ฝีเท้าก็ย่องเบา
เงยหน้ามอง เห็นม่ออู๋วั่งนั่งเอนอยู่บนเตียง หลังพิงหัวเตียง เข่าข้างหนึ่งตั้งชัน มือข้างหนึ่งวางพาดบนเข่าอย่างผ่อนคลาย บนตัวมีเพียงกางเกงนอนผ้าไหมสีดำ ท่อนบนเปลือยเปล่า
ทรวดทรงลื่นไหลวาดโครงร่างสมบูรณ์ของไหล่กว้างสะโพกแคบ กล้ามเนื้อหน้าอกตึงแน่น ซิกซ์แพ็กแปดช่องเป็นร่องชัดเจนเห็นได้ถนัดตา เปี่ยมด้วยแรงปะทะทางสายตา
เยว่ปู้หว่านตาเป็นประกายขึ้นมาทันที ในใจร้องลั่นว่าพระโพธิสัตว์ชายเสียจริง ท่วงท่าเช่นนี้เด่นเกินตาเหลือเกิน หัวใจเต้นแรงอย่างห้ามไม่อยู่ เธอเผลอกัดริมฝีปากล่าง กลั้นยิ้มที่จะผุดขึ้นจนสุดกำลัง ถึงไม่ปล่อยให้รอยยิ้มเผยอออกมา
ม่ออู๋วั่งเก็บสีหน้าตรงไปตรงมาของเธอไว้ในสายตาหมดสิ้น ดวงตาสีดำดุจหมึกฉาบด้วยรอยยิ้มบาง ๆ แฝงความหยอกล้อและตามใจ น้ำเสียงทุ้มต่ำเย้ายวนใจ "พอใจกับที่เห็นไหม?"
"พอใจ!" คำพูดนี้แทบจะหลุดจากปาก พอสิ้นเสียง แก้มของเยว่ปู้หว่านก็ร้อนซ่านขึ้นมาทันที แอบด่าตัวเองในใจ ช่างเป็นปีศาจที่ยั่วยวนคนเสียนี่กระไร กับความงามตรงหน้า ทำให้คนห้ามใจได้ยากนัก