เมื่อเห็นหลงเทียนเจิ้ง รองผู้บัญชาการสูงสุดเขตทหารเจียงหนาน ผู้โด่งดังเดินทางมาถึง ครอบครัวของเฉินฝานต่างก็ใจเต้นระทึก
พวกเขาไม่เคยกล้าคิดเลยว่า สักวันหนึ่งจะได้เห็นบุคคลระดับนี้มาปรากฏตัวถึงบ้าน
การปรากฏตัวของหวังเฉิงอี้กับท่านอู๋ก็ทำให้เฉินเหอผิง ภรรยา และลูกสาวแทบไม่อยากเชื่อแล้ว แต่ไม่นึกเลยว่าแม้แต่หลงเทียนเจิ้งก็ยังต้องขอให้เฉินฝานรักษาโรค
ที่เหลือเชื่อยิ่งกว่าคือ เฉินฝานกลับไม่อยากช่วยหลงเทียนเจิ้งด้วยซ้ำ
เฉินเหอผิงไม่กล้าสอดปาก เขารู้ว่าความสามารถของลูกชายเหนือจินตนาการของตนไปแล้ว จึงพาภรรยากับลูกสาวขึ้นชั้นบนก่อน
“ฉันยอมรับว่าวันนั้นเป็นความผิดของฉัน ไม่ควรดูถูกนาย แค่ก ๆ... ขอแค่นายช่วยฉันครั้งนี้ นายจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น” หลงเทียนเจิ้งไอเป็นเลือดไม่หยุด
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความตาย เว้นแต่คนที่หมดอาลัยตายอยากจริง ๆ ไม่มีใครรับมือกับมันได้อย่างสงบนิ่ง
หลงเทียนเจิ้งเองก็ทำไม่ได้เช่นกัน
ตอนนี้เขายังอายุไม่ถึง 50 ปีก็ได้เป็นรองผู้บัญชาการเขตทหารเจียงหนานแล้ว ในอนาคตมีโอกาสสูงที่จะได้เลื่อนขึ้นเป็นผู้บัญชาการสูงสุดของเขตทหารเจียงหนาน
นั่นเป็นเกียรติยศสูงส่งเพียงใด!
หลงเทียนเจิ้งไม่อาจตัดใจจากตำแหน่งนั้นได้ เพราะมันคือสิ่งที่เขาใฝ่ฝันมาตลอด
แต่ตอนนี้อาการบาดเจ็บของเขาหนักหนาสาหัสเกินไป หากปล่อยให้ยืดเยื้อต่อไป อนาคตของเขาคงดับสิ้น
“ดูเหมือนรองผู้บัญชาการหลงจะป่วยหนักจริง ๆ ปากก็บอกว่ารับปากทุกอย่าง แต่ฉันขอให้คุณนำสมุนไพรอายุเกินร้อยปีมาสักต้น คุณกลับไม่ได้เอามาเลยนี่?” เฉินฝานถาม