“หมอเทวดาชุย สิบสามเข็มคืนชีพที่คุณพูดถึงคืออะไร? เขารักษาคนเป็นจริง ๆ หรือ?” จินเป่าลู่กังขาในฝีมือการรักษาของเฉินฝาน
คนไข้ทุกคนที่เข้าพักรักษาตัวในโรงพยาบาลเป่าลู่จะต้องลงทะเบียนข้อมูลอย่างละเอียด
ก่อนเข้าคุก เฉินฝานก็เป็นแค่คนธรรมดาที่เพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยได้ไม่นาน กำลังดิ้นรนอยู่ในสังคมระดับล่าง พอเข้าคุกไป อนาคตของเขาก็ยิ่งพังไม่เป็นท่า
จินเป่าลู่ถึงกับปักใจแล้วว่าคนอย่างเฉินฝานหมดอนาคตไปทั้งชีวิต หากวันนี้ไม่เกิดเรื่องขึ้น เขาคงไม่ชายตามองคนไร้ค่าแบบนี้ด้วยซ้ำ
แม้แต่จะยกชารองเท้าให้เขายังไม่คู่ควร!
ใครจะคิดว่าคำพูดถัดมาของชุยฟู่จะทำให้จินเป่าลู่ตกตะลึง!
“สิบสามเข็มคืนชีพ ช่วยคนตายให้ฟื้น คืนชีพกระดูกให้มีเนื้อ! ตราบใดที่ยังไม่สิ้นลมหายใจ ต่อให้ใกล้ตายแค่ไหนก็ช่วยให้รอดได้!”
พอได้ยินเช่นนั้น จินเป่าลู่ก็สูดหายใจเฮือก
เขาเชื่อสายตาของชุยฟู่แน่นอนว่าไม่มีทางมองพลาด
“เก่งกาจขนาดนั้นเชียว! ไอ้หนุ่มนี่ไปเรียนมาจากไหน?” เมื่อจินเป่าลู่หันไปมองเฉินฝานอีกครั้ง จู่ ๆ เขาก็ใจเย็นลง
ถ้าเป็นแค่มดปลวกไร้ประโยชน์ จะเหยียบให้ตายก็ไม่เห็นเป็นไร
แต่ตอนนี้เฉินฝานรู้จักสิบสามเข็มคืนชีพแล้ว เรื่องก็ไม่เหมือนเดิม
“สิบสามเข็มคืนชีพของคุณได้มาจากไหน? อาจารย์ของคุณเป็นใคร?” ชุยฟู่ถาม
“นามของอาจารย์ฉันไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาอย่างพวกคุณจะสืบรู้ได้ เลิกเพ้อฝันเสียเถอะ” เฉินฝานกวาดตามองอีกฝ่ายอย่างดูแคลนพลางตอบ
แน่นอนว่าเฉินฝานไม่มีทางบอกชุยฟู่ว่า สิบสามเข็มคืนชีพที่เขาเรียนมานั้นเป็นแค่ตำราวิชาแพทย์เล่มหนึ่งที่อาจารย์สุ่มหาได้จากโลกนี้เท่านั้น
ตอนนี้เฉินฝานมีพลังบำเพ็ญเพียงขั้นฝึกลมปราณระดับเจ็ด นอกจากการหลอมยาแล้ว บางครั้งการช่วยคนก็ยังต้องใช้เข็มเงิน หากบรรลุขั้นสร้างฐานเมื่อใด วิธีช่วยคนของเขาจะยิ่งเหนือจินตนาการ ถึงตอนนั้นชุยฟู่คงดูไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำ!
“หมอเทวดาชุยอุตส่าห์พูดกับคุณ นับเป็นเกียรติของคุณแล้ว อย่าไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!” จินเป่าลู่เตือนเสียงเย็น
“น่าขัน! ถ้าอย่างนั้นเขาก็รู้จักสิบสามเข็มคืนชีพด้วยหรือ? จะชี้แนะฉันสักหน่อยงั้นสิ?” เฉินฝานหัวเราะ
ใบหน้าเหี่ยวย่นของชุยฟู่แดงก่ำ หากเขาใช้สิบสามเข็มคืนชีพเป็น คงไม่ต้องมายืนอยู่ตรงนี้หรอก
แต่เรื่องนี้กลับยิ่งทำให้เขามุ่งมั่นอยากได้วิชาเข็มศักดิ์สิทธิ์นี้มากขึ้น!
ชุยฟู่หันไปส่งสายตาให้จินเป่าลู่ อีกฝ่ายก็เข้าใจทันทีและพยักหน้า
“เฉินฝาน เรามาตกลงกันสักเรื่องดีไหม นี่คือยอดหนี้ที่ครอบครัวคุณค้างโรงพยาบาลไว้ สองแสนหยวน ฉันยกให้ได้โดยไม่เก็บสักหยวนเดียว”
“ส่วนเรื่องที่คุณทำร้ายหมอเว่ยเมื่อครู่นี้ ฉันก็ไม่เอาเรื่องได้เหมือนกัน ไม่อย่างนั้น ต่อให้เป็นฉันก็ยังส่งคุณกลับเข้าคุกได้ไม่ยาก!”
“แลกกับการที่คุณเอาตำราซึ่งบันทึกสิบสามเข็มคืนชีพมาให้เรา แล้วเราก็ถือว่าเลิกแล้วต่อกัน เป็นไง?”
ตำราแพทย์หนึ่งเล่มแลกกับหนี้สองแสนหยวน แถมยังช่วยให้พ้นโทษจำคุก
ฟังเผิน ๆ เฉินฝานแทบไม่มีเหตุผลให้ปฏิเสธ
ยิ่งเขาเพิ่งพ้นคุกและได้กลับมาอยู่พร้อมหน้ากับครอบครัว จะต้องไม่อยากกลับเข้าไปอีกแน่
จินเป่าลู่คำนวณมาอย่างดี แต่น่าเสียดายที่เฉินฝานในตอนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาที่ใครจะบีบคั้นได้ตามใจเหมือนเมื่อสามปีก่อนแล้ว
“หนี้สองแสนที่ว่ามาจากไหน คุณเองก็รู้ดีแก่ใจ ส่วนเรื่องจะส่งฉันกลับเข้าคุกน่ะ ไม่ใช่แค่คุณหรอก ตอนนี้ทั่วทั้งแคว้นมังกรก็ไม่มีใครทำได้! ไม่เชื่อก็ลองดูสิ!” เฉินฝานไม่หลงกลอีกฝ่าย
จินเป่าลู่เห็นท่าทีไม่สะทกสะท้านของเฉินฝานแล้วโกรธจนแทบระเบิด เขาไม่เชื่อหรอกว่าเฉินฝานจะมีอำนาจถึงขนาดนั้น อีกฝ่ายก็แค่คิดว่าเขาไม่กล้าลงมือเพราะมีตำราสิบสามเข็มคืนชีพอยู่ในมือเท่านั้น
จินเป่าลู่หันไปมองชุยฟู่เพื่อขอความเห็น
ชุยฟู่ขมวดคิ้วแน่น เขาแค่อยากได้สิบสามเข็มคืนชีพ แต่ดูท่าจะไม่ง่ายเสียแล้ว
“ผู้อำนวยการจิน ในเมื่อเขาทำร้ายคนของคุณ งั้นก็พาตัวไปก่อนเถอะ” ชุยฟู่ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าว
ทรมานให้สารภาพ บังคับให้ยอมรับผิด!
นี่เป็นหนทางเดียวแล้ว!
จินเป่าลู่เข้าใจเจตนาทันที เขายกมือสั่งบอดี้การ์ดสองคนอีกครั้ง “จับมันมัดไว้! กล้าทำร้ายคนของฉัน ไม่สั่งสอนให้รู้สำนึกเสียบ้าง มันคงไม่รู้หรอกว่าคำว่าตายเขียนยังไง!”
“ผู้อำนวยการจิน โปรดเมตตาด้วย!” เฉินเหอผิงพูดอย่างร้อนใจ
“อย่าทำลูกฉัน! ถ้าจะตีก็ตีฉันเถอะ” ฟ่านอ้ายฉินรีบเข้ามาปกป้องลูกชาย
“สองแสนพวกเราจะใช้คืน ค่ารักษาของหมอเว่ยพวกเราก็จ่าย ปล่อยพี่ชายฉันไปเถอะ” เฉินอี๋พยายามหาทางแก้ปัญหา
เฉินเหอผิงกับภรรยาและลูกสาวรู้ดีว่าจินเป่าลู่มีอำนาจแค่ไหน ทุกคนจึงช่วยกันขอร้องแทนเฉินฝาน แต่น่าเสียดายที่อีกฝ่ายไม่ฟังแม้แต่น้อย
“พ่อ แม่ เสี่ยวอี ไม่ต้องกลัว ขยะพวกนี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก” เฉินฝานยิ้มเยาะ
“หวังว่าร่างกายแกจะปากแข็งเหมือนกันนะ!” จินเป่าลู่พูดเสียงเย็น
ขณะที่ทั้งสองฝ่ายกำลังจะลงมือและปะทะกัน จู่ ๆ ก็มีเสียงตวาดเกรี้ยวกราดของหญิงสาวดังมาจากหน้าประตูห้องผู้ป่วย
“หยุด!”
ทุกคนหันไปตามเสียง เห็นหญิงสาวสองคนยืนอยู่ตรงประตู ขณะนี้กำลังจ้องจินเป่าลู่กับชุยฟู่ด้วยสายตาเย็นชา
“เธอ?” เฉินฝานประหลาดใจมาก
ผู้มาเยือนคือลั่วเชียนหนิง คนที่เขาเพิ่งพบในเรือนจำเมื่อกลางวัน ผู้คุมเรือนจำหงจวินแอบบอกเฉินฝานว่า หญิงสาวคนนี้มีฐานะลึกลับและมีเบื้องหลังไม่ธรรมดา
แต่เฉินฝานไม่ได้สนใจนัก ในฐานะผู้บำเพ็ญเซียน เขามีทุนพอจะมองโลกนี้จากเบื้องบน!
จินเป่าลู่กับชุยฟู่ชะงักไปไม่กี่วินาทีก็จำอีกฝ่ายได้ทันที
“คุณหนูลั่วมาเยือนถึงที่ พวกเราต้อนรับไม่ทัน ต้องขออภัยจริง ๆ...”
จินเป่าลู่ที่เมื่อครู่ยังวางท่าโอหัง ตอนนี้กลับเปลี่ยนท่าทีฉับพลัน ราวกับสุนัขรับใช้ รีบเดินเข้าไปประจบลั่วเชียนหนิงอย่างเต็มที่
ชุยฟู่เองก็พยักหน้าค้อมตัว “สวัสดีครับคุณหนูลั่ว ยินดีที่ได้พบคุณอีกครั้ง”
คนในตระกูลเฉินเห็นบุคคลใหญ่โตเช่นนี้ปรากฏตัวขึ้น ก็ยิ่งรู้สึกประหม่า
ลั่วเชียนหนิงเผชิญหน้ากับการต้อนรับอย่างกระตือรือร้นของจินเป่าลู่และชุยฟู่ แต่กลับทำหน้าเย็นชาตลอดเวลา ไม่พูดสักคำ
ตอนนั้นเอง หลี่เจาเจา สาวใช้ที่อยู่ข้างกายนางก็ถามจินเป่าลู่ว่า “ที่นี่เกิดอะไรขึ้น?”
“เรื่องเป็นอย่างนี้ครับ หมอคนหนึ่งของโรงพยาบาลเรามารักษาคนไข้ ไม่ได้พูดอะไรสักคำ แต่ลูกชายที่เพิ่งออกจากคุกของคนไข้กลับไม่เพียงไม่เห็นแก่ความหวังดี ยังลงมือทำร้ายคนอีก ในฐานะผู้อำนวยการ ผมก็ต้องมาทวงความเป็นธรรมครับ” จินเป่าลู่ตอบ
ใครจะคิดว่าทันทีที่สิ้นเสียง หลี่เจาเจาจะยกมือตบหน้าจินเป่าลู่ฉาดหนึ่ง
ฝ่ามือนี้ฟาดเต็มแรงจนจินเป่าลู่หมุนคว้าง หน้ามืดแทบหมดสติ
จินเป่าลู่ยังไม่ทันได้สติ หลี่เจาเจาก็หันไปจ้องชุยฟู่ “หมอชุย คุณมาทำอะไรที่นี่อีก?”
“ผม...ผมก็มาช่วยรักษาคนสิครับ...” ชุยฟู่ตกใจจนพูดตะกุกตะกัก
ผลลัพธ์ก็เป็นไปตามคาด เขาโดนตบไปอีกคน
เพี๊ยะ!
หลี่เจาเจาลงมือไม่เบา แว่นตาของชุยฟู่ถึงกับแตก
“คุณหนูลั่ว พวกเราทำอะไรผิดหรือครับ?” จินเป่าลู่กุมแก้ม ถามลั่วเชียนหนิงด้วยความไม่เข้าใจ
แม้ลั่วเชียนหนิงจะไม่พูดสักคำ แต่หลี่เจาเจากล้าลงมือเช่นนี้ ย่อมได้รับอนุญาตจากคุณหนูของตนแล้ว
“กล้าพูดจาเหลวไหลที่นี่ แถมยังลบหลู่ผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตฉันอีก พวกแกกินดีหมีหัวใจเสือเข้าไปหรือไง?”