บทที่สิบหก ว่ากล่าวเรื่องแต่งงาน
ท่าทีถ่อมตนไม่โอ้อวดของเสิ่นอวิ๋นชวงยิ่งทำให้หลายคนรู้สึกชอบพอ มีเพียงลวี่หลานสวินที่อิจฉาขึ้นใจ อยากจะประชดเสิ่นอวิ๋นชวงสักสองสามคำ แต่ต่อหน้าเผยจิ่งเหิงก็ไม่กล้าแสดงออก ได้แต่เก็บงำความขุ่นเคืองไว้ในใจ
ไม่ได้สนทนากันมากไปกว่านี้ เผยหลิงหรงและคนอื่นๆ กลับมาที่เรือนหรงชุน แล้วเล่าเรื่องการแก้กล่องกลไกให้สตรีสกุลหวังและสตรีสกุลซูฟัง ถ้อยคำเต็มไปด้วยความชื่นชมเสิ่นอวิ๋นชวง
แม้แต่สตรีสกุลซูยังอดเหลียวมองมิได้ นางย่อมรู้ดีถึงความสามารถของบุตรชายคนโต แต่ไม่คิดว่าเสิ่นอวิ๋นชวงจะมิใช่เพียงมีใบหน้างดงาม ภายในกลับมีความรู้ความสามารถด้วย
นับตั้งแต่เผยจิ่งเหิงสูญเสียภรรยาไปเมื่อห้าปีก่อน ก็รู้สึกเหมือนใช้ชีวิตไปวันๆ ไม่ยอมแต่งงานใหม่ ไม่รู้ว่าถูกอะไรเข้าสิง
นางทั้งหลายพยายามเกลี้ยกล่อมอยู่นานก็ไร้ผล เมื่อครู่ได้ยินหรงเอ๋อร์บอกว่าพี่ใหญ่ชื่นชมเสิ่นอวิ๋นชวงเช่นกัน
สตรีสกุลซูอดคิดไปไกลไม่ได้ แต่ไม่นานก็ดับความหวังลง เพราะต่อให้มีความสามารถเพียงใด ก็เป็นเพียงหลานสาวของสตรีสกุลหวัง นางไม่มีทางยกย่องนางหรอก