แม่สามีและลูกสะใภ้ต่างก็มีความไม่พอใจในใจของตน ความสัมพันธ์จึงตกลงสู่จุดเยือกแข็งโดยธรรมชาติ
อารมณ์ของเผยจิ่งเหนียนย่อมไม่สู้ดีนัก อย่างน้อยก็ไม่เคยเหยียบย่างเข้าไปในตำหนักไห่ถังอีกเลยสักก้าว
_
หอหนิงเซียง
หลังจากเสิ่นอวิ๋นชวงย้ายกระถางกล้วยไม้นั้นกลับมาแล้ว ก็แยกออกกระถางเพื่อสำรวจรากเหง้าทันที เป็นไปตามคาด รากเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล และเริ่มจะเน่า
นางลนน้ำเดือดฆ่าเชื้อกรรไกรแล้วตัดรากที่ไม่สมบูรณ์ออก โชคที่พบเร็ว รากที่ยังแข็งแรงยังพอเหลืออยู่บ้าง
ตอนนั้นหยวีจือและลี่สุ่ยที่ยืนดูอยู่ต่างก็อดกังวลไม่ได้: “คุณหนู, จะไหวหรือ?”
พวกนางมองเสิ่นอวิ๋นชวงตัดรากกล้วยไม้อย่างเด็ดขาดฉับไว แต่ใจก็อดเป็นห่วงกล้วยไม้อ่อนแอที่โดนทำเช่นนี้ไม่ได้
โชคดีที่คุณหนู หลังจากตัดรากแล้ว ก็เอาไปวางไว้ในที่ร่มเย็นเพื่อพักให้ผึ่ง หลายวันล่วงผ่านไป เห็นว่าต้นยังคงเขียว ชฃ จึงวางอกวางใจลงได้
ในใจเสิ่นอวิ๋นชวงย่อมมีความคิดของตน เมื่อเห็นว่ารากกล้วยไม้แห้งพอเข้าแล้ว จึงพานางอัครดารีทั้งสองไปยังสวน
สวนของจวนเผยย่อมมีคนทำสวนดูแลอยู่ เมื่อเห็นคุณหนูผู้น้อยเดินเข้ามา ก็เดินเข้าไปสอบถาม: “คุณหนูผู้น้อยคิดจะเลี้ยงดอกไม้?”