หลินเย่เข้าไปในอุโมงค์อีกครั้ง
คราวนี้เขาไม่ต้องเดินไปไกล ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงก็ไปถึงได้
หลินเย่เดินอยู่ในอุโมงค์ด้วยสีหน้าคลุ้มคลั่ง ความคลุ้มคลั่งนั้นแพร่กระจายไปทั่วร่างราวกับไวรัส ทำให้อุณหภูมิร่างกายของเขาสูงขึ้น 2 องศาเซลเซียส
ความร้อนสูงจุดไฟเผาสติที่เหลืออยู่จนมอดไหม้ ความคิดบ้าคลั่งเข้าครอบงำสมอง หากภารกิจยังไม่เสร็จสิ้น ตอนนี้เขาคงอยากควักสมองตัวเองออกมาดูว่ามันรู้สึกอย่างไร
ในที่สุด หลินเย่ก็ก้าวเข้าไปในความมืด คราวนี้เขาไม่ได้จากไป แต่หยิบไข่ห้วงเหวขึ้นมาชูเหนือศีรษะ
ในเวลาเดียวกัน ภายในความมืดอีกฟากหนึ่ง หลินเย่อีกคนก็ชูไข่ห้วงเหวที่ไม่สมบูรณ์ขึ้นเหนือศีรษะเช่นกัน
ในวัฏจักรอีกสองรอบ ไข่ห้วงเหวที่ไม่สมบูรณ์เติบโตขึ้นในความมืด ค่อย ๆ ก่อตัวเป็นรูปร่าง
พิธีกรรมเริ่มต้นขึ้น ห้วงเหวเชื่อมต่อกับอุโมงค์ และอุโมงค์ทั้งสายก็ร่วงหล่นลงสู่ห้วงเหว
หลินเย่เองก็อยากร่วงลงไปในความว่างเปล่านั้น ดิ่งลงไปอย่างไม่รู้จบ ทว่าความผิดปกติได้หายไปแล้ว ภารกิจก็เสร็จสิ้น พลังบางอย่างดึงเขากลับขึ้นมายังพื้นดินอย่างฝืนบังคับ
เมื่อเดินออกจากอุโมงค์ ทุกอย่างก็จบลง
…………………
【การจำลองสิ้นสุด】
【จำนวนครั้งที่จำลองเหลือ: 8】
【ได้รับไอเทมสุ่มที่ปรากฏในเหตุการณ์นี้ *8】
【ได้รับเศษเสี้ยวกฎแห่งเวลา *1】
【ได้รับฉายา: ผู้ดิ่งสู่ห้วงเหว】
【ตรวจพบเศษตกค้างจากห้วงเหวภายในศูนย์หลบภัย กำลังจัดการ...】
【จัดการเสร็จสิ้น ได้รับประตูห้วงเหว】
หลินเย่สะดุ้งตื่นขึ้นบนเตียง ตอนนี้เขายังไม่ค่อยมีสติ ราวกับเพิ่งฝันยาวนานจนชั่วขณะหนึ่งแยกไม่ออกว่าตัวเองอยู่ที่ไหน