พริบตาเดียว เวลาก็ล่วงเลยไปกว่าสองเดือนแล้ว
จากขั้นสร้างฐานสมบูรณ์สู่ขั้นแก่นทองคำ แม้จะห่างกันเพียงก้าวเดียว แต่กลับกลายเป็นฝันร้ายตลอดชีวิตของนักบำเพ็ญนับไม่ถ้วน
ผู้ที่ขาดสติปัญญา อาจไม่มีวันก้าวข้ามได้ชั่วชีวิต
สุดท้ายได้แต่แหงนหน้าทอดถอนใจ เมื่อวาระสุดท้ายมาเยือน
แต่นั่นเป็นเพียงการเปรียบเทียบกับนักบำเพ็ญที่พรสวรรค์ไม่พอเท่านั้น
สำหรับหลินโม่ ผู้มีร่างเซียนหยางบริสุทธิ์และสติปัญญาอันดับหนึ่ง
การทะลวงขั้นแก่นทองนั้นง่ายดายราวกับดื่มน้ำ เพียงยื่นมือก็คว้ามาได้
หลังจากสงบนิ่งมากว่าสองเดือน รากฐานวิถีที่เปล่งรัศมีทองเจิดจ้าในตันเถียนของหลินโม่ ก็พลันเปลี่ยนเป็นพลังปราณมหาศาล ดั่งห้วงสมุทรที่ไหลทะลักไม่หยุด พลุ่งพล่านและปั่นป่วนในตันเถียน
จากนั้น พลังปราณมหาศาลนี้ก็พุ่งทะลักออกจากตันเถียน
ชะล้างเส้นลมปราณ เลือดเนื้อ และกระดูกทั่วร่างของหลินโม่
ทุกที่ที่กระแสพลังปราณผ่านไป เส้นลมปราณและกระดูกทั่วร่างล้วนเปลี่ยนแปลงอย่างพลิกฟ้าพลิกแผ่นดิน
สิ่งที่เปลี่ยนไปพร้อมกันคือรูปลักษณ์ภายนอกของหลินโม่
ครืดคราด!
ผิวหนังที่เต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งกาลเวลาของหลินโม่ ถูกเติมเต็มด้วยเลือดเนื้ออีกครั้ง
โดยเฉพาะบนใบหน้า ที่ดูราวกับชายชราวัยแปดสิบปี ในยามนี้ราวกับย้อนรอยเวลา
เลือดเนื้อที่เติมเต็มไม่หยุด ทำให้ใบหน้าเหี่ยวย่นของหลินโม่ค่อย ๆ กลมเต็มและตึงกระชับขึ้น