มือเหล็กเป็นคนดีจริง ๆ
แต่นั่นเป็นเพียงการเปรียบเทียบ
และจำกัดเฉพาะในหมู่ศิษย์พี่ศิษย์น้องหัวหน้าหน่วยไม่กี่คนนี้
นอกจากศิษย์น้องเหล่านั้นในหน่วยเต่าดำ
ท่าทีที่มือเหล็กมีต่อศิษย์น้องหน่วยอื่น ก็ไม่ดีเลยเช่นกัน
นับประสาอะไรกับคนอื่นที่อยู่นอกสำนักบังคับใช้กฎหมาย?
“อืม พวกเจ้าไม่คิดเช่นนั้นหรือ?”
“เอ่อ...”
ซ่างกวนอู๋ฉิงยกมือก่ายหน้าผาก ถามอย่างสงสัยว่า “เช่นนั้น เมื่อครู่เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ตามหลักแล้ว ท่าทีของศิษย์พี่มือเหล็กที่มีต่อเจ้า ไม่น่าจะดีได้เลย”
“ใช่ ๆ!”
ตู๋กูหลิวหลีเสริมว่า “เมื่อวานข้ากับศิษย์พี่อู๋ฉิงคุยกับเขาอยู่นาน เขาก็ยังยืนกรานจะจับตัวเจ้ากลับไป”
“ทำไมวันนี้เขาถึงใจดีปล่อยเจ้าออกมากะทันหัน?”
“ฮ่า ๆ ง่ายนิดเดียว”
หลินโม่กระซิบบอกพวกนางสองสามประโยค
ทั้งสองคนพลันกระจ่างแจ้ง
“สมกับเป็นไอ้เฒ่าน้อยของข้าจริง ๆ คิดวิธีเช่นนี้ได้!” ตู๋กูหลิวหลียกนิ้วโป้งชม กล่าวอย่างทึ่ง
“อืม เหมือนจะเป็นสิ่งที่ศิษย์พี่มือเหล็กจะทำได้จริง ๆ”
ซ่างกวนอู๋ฉิงกล่าวพร้อมรอยยิ้มโล่งอก “รู้แบบนี้ตั้งแต่แรก ข้ากับศิษย์น้องหลิวหลีก็ไม่ต้องกังวลจนอกสั่นขวัญแขวน”
หลินโม่ยิ้มเผล่ เอ่ยหยอกว่า “ก็แค่เสียดายศิลาวิญญาณของข้า ศิลาวิญญาณหกหมื่นที่ข้าเพิ่งหามาได้ หมดไปครึ่งหนึ่งแล้ว!”
หนี้ก้อนนี้ หลินโม่ก็นับรวมไว้กับซูยู่ด้วย