ใช้เวลาหลายวัน
ผ่านวิชาบำเพ็ญสมาธิ ในที่สุดหลินโม่ก็เข้าใจเคล็ดวิชาดาบกลืนวิญญาณกระบวนท่าที่สอง[ตัดวิญญาณ]อย่างถ่องแท้
“ฮืม~”
ถอนตัวจากวิชาบำเพ็ญสมาธิ หลินโม่ถอนหายใจยาว ระบายลมหยาบกร้าน ดวงตาฉายรอยยิ้มพลางกล่าว “เหลือเพียงดาบดีๆ สักเล่มเท่านั้น”
ใช่แล้ว ดาบดำก็ไม่เลว แต่น่าเสียดายที่ชั้นต่ำเกินไป
หากเผชิญอาวุธเวทระดับสูง คงหักเป็นสองท่อนแน่
ส่วนให้ไปซื้ออาวุธดาบระดับสูงเอง ก็แพงเกินไป
หลินโม่ไม่มีปัญญาซื้อ
“อืม... ดูเหมือนคงต้องรออาวุธเวทระดับสวรรค์ชั้นล่างจากผู้อาวุโสใหญ่หงเยว่เท่านั้น”
หลินโม่ไม่รีบร้อน อย่างไรก็ตามตอนนี้ยังไม่มีภัยคุกคามใด
ส่วนซูยู่
หลังจากมีกระบวนท่านี้[ตัดวิญญาณ]แล้ว แม้ยังใช้เพียงอาวุธเวทระดับจิตวิญญาณชั้นกลาง หากเผชิญซูยู่อีกครั้ง เขาก็หาได้ไร้ทางสู้โดยสิ้นเชิงอีกต่อไป
ทันใดนั้น
เสียงของหลิวจื่อเยียนดังขึ้นข้างหูอีกครั้ง
หลินโม่เก็บข้าวของแล้วมายังวังม่วงสวรรค์อีกครา
หลินโม่นึกว่าหลิวจื่อเยียนมีเรื่องให้ตนทำอีก
กลับได้ยินหลิวจื่อเยียนกล่าวว่า “ไอ้เฒ่าขี้ข้า ข้าต้องการไออุ่นสุริยาของเจ้า มาช่วยข้าบำเพ็ญ”
หลินโม่ฟังแล้วเกิดความสนใจทันที
ครั้งก่อนที่ร่วมบำเพ็ญกับตู๋กูหลิวหลี แม้พลังจะเพิ่มขึ้นบ้าง แต่ก็จำกัดยิ่ง