“ที่แท้ก็เช่นนี้ ขอบคุณผู้อาวุโสที่ชี้แนะ ข้าจะลองดู”
จากคำแนะนำของหลี่ซินหราน หลินโม่ลดราคาศิลาวิญญาณลงหนึ่งพัน
เป็นดั่งคาด
ไม่ถึงชั่วยามหนึ่ง สองสมบัติเวทก็ถูกขายออกไปอย่างน่าอัศจรรย์
สมบัติเวทสองชิ้นขายได้รวมสามหมื่นสี่พันศิลาวิญญาณ หักค่าที่หนึ่งพันเจ็ดร้อยศิลาวิญญาณ
หลินโม่ยังคงได้รับสามหมื่นสองพันสามร้อยศิลาวิญญาณ
รวมกับของเดิมที่มีอยู่แปดพัน
หลินโม่มีศิลาวิญญาณสำรองอีกสี่หมื่น
ออกจากตลาดค้าขายของสำนัก คำนับขอบคุณหลี่ซินหรานอีกครั้งอย่างจริงจัง
หลินโม่ก็รีบมายังตลาดของหอหมื่นโอสถ
ภายในตู้ของตลาดหอหมื่นโอสถ ส่วนใหญ่จัดวางเป็นโอสถชนิดต่าง ๆ
“เหมียว! เหมียว! เหมียว!”
แมวดำกระโดดจากอกหลินโม่ขึ้นไปบนบ่า มองโอสถในตู้แล้วร้องไม่หยุด
ราวกับว่า เมื่อเทียบกับสมบัติสวรรค์ชนิดต่าง ๆ
มันกลับชอบโอสถมากกว่า
เรื่องนี้ไม่ยากที่จะเข้าใจ
โอสถก็คือการนำสมบัติสวรรค์ต่าง ๆ ผสานกับเลือดกายสิทธิ์ของสัตว์อสูรนานาพันธุ์มาหลอมจนสำเร็จ
ดังนั้น เมื่อเทียบกับสมบัติสวรรค์เพียงอย่างเดียว โอสถย่อมดึงดูดแมวดำได้มากกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย
หลินโม่กวาดตามอง ในที่สุดสายตาก็หยุดที่โอสถเสวียนหวงซึ่งราคาห้าสิบศิลาวิญญาณต่อเม็ด
“ท่านพี่ โอสถเสวียนหวง... หากซื้อจำนวนมาก มีส่วนลดหรือไม่” หลินโม่ถามศิษย์เฝ้าร้านในตลาด
“ห้าสิบเม็ดลดสิบส่วนร้อย หนึ่งร้อยเม็ดขึ้นไปลดยี่สิบส่วนร้อย”
“ได้ เช่นนั้นก็ให้ข้าหนึ่งร้อยเม็ดก่อน” หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง หลินโม่ก็ซื้อมันร้อยเม็ดลองดูก่อน
“เหมียว! เหมียว! เหมียว!”