ระหว่างทางไปจวนกั๋วกงผู้พิทักษ์แคว้น ฉู่เหยียนเหยียนครุ่นคิดถึงคำพูดขององค์ชายสามอย่างละเอียด ยิ่งคิดก็ยิ่งเข้าใจช้าไปเสียแล้ว
ให้ตายสิ! จิ้งจอกเฒ่าองค์ชายสามเล่นคำอยู่ตรงนี้นี่เอง!
ตอนนั้นเขาบอกว่า ขอเพียงฉู่เหยียนเหยียนเอ่ยชมเขาสักคำ หมู่ตานก็จะยอมให้นางพาตัวไปโดยไม่คิดเงิน
แต่เขาไม่ได้บอกสักหน่อยว่าคนอื่นจะพาตัวไปได้โดยไม่คิดเงินด้วย!
องค์ชายสามคาดการณ์ไว้แล้วว่าลู่จิ้งเซียวคงไม่ยืนมองนางตกที่นั่งลำบากแน่ จึงมั่นใจว่าซื่อจื่อผู้นี้จะยอมทุ่มเงินก้อนโตช่วยคน เรียกได้ว่าขุดหลุมใหญ่รอให้ลู่จิ้งเซียวกระโดดลงไป
พ่อค้าหน้าเลือด! พ่อค้าหน้าเลือดตัวฉกาจ! คิดจะหลอกเอาเงินหนึ่งแสนตำลึงไปโดยไม่ต้องลงทุนสักอีแปะสินะ!
ฉู่เหยียนเหยียนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ลอบก่นด่าองค์ชายสามในใจยกใหญ่
เมื่อนางเร่งรุดไปถึงหน้าจวนกั๋วกงผู้พิทักษ์แคว้น ก็เป็นดังคาด เสียงตวาดกึกก้องจนกำแพงลานสั่นสะเทือนดังมาจากข้างใน
“ลูกอกตัญญู!!”
บัดนี้คำว่า “ลูกอกตัญญู” กลายเป็นเครื่องหมายวรรคตอนยามกั๋วกงผู้พิทักษ์แคว้นด่าคนไปแล้ว ในคำด่าสิบประโยคมีถึงแปดประโยคที่ต้องมีคำนี้
หัวใจฉู่เหยียนเหยียนกระตุกวูบ
แย่แล้ว! หากช้ากว่านี้อีกก้าว ลู่จิ้งเซียวคงถูกบิดาตีจนเหลือชีวิตไม่ถึงครึ่งเป็นแน่ เรื่องนี้ว่ากันตามตรงก็เกิดเพราะนาง นางต้องบุกเข้าไปช่วยเขาออกมาให้ได้
บ่าวในจวนกั๋วกงผู้พิทักษ์แคว้นล้วนฉลาดเฉลียว ได้ยินกันมานานแล้วว่าท่านหญิงหยวนฝูเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตกั๋วกงผู้เฒ่า ใครจะกล้าขวางนางตามอำเภอใจ?