นับตั้งแต่ได้[จ่านไป๋]มา หลินชีเย่แทบไม่ค่อยได้ใช้ดาบตรงมาตรฐานของผู้พิทักษ์รัตติกาลสองเล่มนี้ มีใช้ก็เพียงเป็นสื่อของเวทย์อัญเชิญย้อนกลับเท่านั้น แต่ที่นี่แม้แต่เวทย์อัญเชิญย้อนกลับก็ใช้ไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้หลินชีเย่ก็มี[ระยิบระยับในรัตติกาล]ที่คล่องตัวกว่ามาทดแทนแล้ว
แต่ตอนนี้[จ่านไป๋]ก็ขาดไปแล้ว หลินชีเย่จึงทำได้แต่กลับมาใช้ดาบตรงสองเล่มนี้อีกครั้ง การลุยกับศัตรูด้วยมือเปล่าไม่ใช่สไตล์ของเขาหรอก
"ฆ่าเจ้าของดาบก่อน!" ไอ้พวกยากูซ่าตะโกนลั่น
ไอ้พวกยากูซ่าที่รอดมาได้ราวสิบกว่าคนชูปืนขึ้นพร้อมกัน ทิ่มเข้าที่หลินชีเย่แล้วเหยียบไก กระสุนจำนวนมากพุ่งออกจากปากกระบอกตรงเข้าใส่ร่างของหลินชีเย่
ดวงตาของหลินชีเย่เบิกแคบลงเล็กน้อย มือจับดาบคู่ ร่างของเขาดำดิ่งเล็ดลอดระหว่างลูกกระสุนราวกับภูตผี ด้วยความเร็วแบบนี้ กระสุนจากอาวุธร้อนทั่วไปจะมาโดนเขาได้ยังไงกัน
พวกยากูซ่าแทบมองไม่ทัน จุดที่เล็งอยู่กลับแวบไปปรากฏอยู่ตรงหน้าของพวกมันเสียแล้ว แสงดาบสองสายวูบผ่าน ปืนในมือถูกฟันขาดเป็นเศษเหล็กสองท่อน พร้อมกันนั้นเส้นเลือดสีแดงชาดก็ปรากฏขึ้นที่ลำคอของพวกมัน
พวกเขารู้สึกเพียงว่าตามืดวูบ แล้วก็หมดสติไปโดยสิ้นเชิง
ยิ่งร่างของหลินชีเย่พรวดพราด จำนวนยากูซ่าที่ยืนอยู่บนสะพานก็ยิ่งน้อยลง เมื่อเหลืออยู่สามคนสุดท้าย หลินชีเย่ก็แค่ตัดปืนในมือขาด พร้อมเหวี่ยงขาส่งพวกมันกระเด็นไปชนขอบสะพานจนเจ๊งเป็นวอดวาย