คลื่นแดงนั้นกวาดทั่วทั้งผืนทะเล ก่อนพุ่งขึ้นฝั่งราวกับคลื่นรังสียักษ์วงแหวนยามระเบิดนิวเคลียร์ ซัดกระจายออกรอบด้านอย่างรวดเร็ว!
“เวทมนตร์จิต [วงแหวนปราบมารปั่นกลับหัวใจ]”
“เวทมนตร์จิต [สะอาดจิตมั่นวิญญาณ]”
“เวทมนตร์จิตวิญญาณ [คาถารวมใจ]”
เมอร์ลินชูไม้เทวธนูในมือขึ้นเบา ๆ วงเวทสีขาวสามวงกางออกพร้อมกันเหนือศีรษะของเขาและหลินชีเย่ แล้วไหลซึมเข้าสู่ร่างของทั้งสองคน
คลื่นแดงพาดผ่านร่างของทั้งสาม หลินชีเย่รู้สึกหายใจติดขัดเพียงแวบเดียว ก็กลับมาปกติอย่างรวดเร็ว
“ท่านเมอร์ลิน นี่มัน…”
“นายรู้จักเรื่องวาฬร่วงไหม?”
หลินชีเย่พยักหน้าน้อย ๆ “เคยได้ยินมาบ้าง มันหมายถึงการที่วาฬตายแล้วจมลงสู่ก้นทะเล สารอาหารในซากของมันกลับคืนสู่ทะเลใหญ่นั่นไง”
เมอร์ลินมองซากวาฬยักษ์ที่ค่อย ๆ จมหายลงในทะเลสีเลือด แล้วเอ่ยช้า ๆ “วาฬตัวนั้นดูดกลืนพลังจากดวงจันทร์แดงเอาไว้มหาศาล เมื่อเกิดวาฬร่วง พลังดวงจันทร์แดงที่ซ่อนอยู่ในร่างก็ฟุ้งกระจายออกมาทั้งหมด ด้วยขนาดร่างที่น่าสะพรึงของมัน ผลกระทบจากพลังดวงจันทร์แดงในวาฬร่วงครั้งนี้ เทียบเท่ากับดวงจันทร์แดงจิ๋วที่ถูกอัดข้นกว่าเดิมพันเท่า
ถ้าบอกว่าดวงจันทร์บนฟ้านั่นคืออิทธิพลอ่อน ๆ ที่คงอยู่ต่อเนื่อง ซากวาฬที่ร่วงลงกลางทะเลเลือดตัวนี้ก็คือระเบิดนิวเคลียร์มลพิษที่ระเบิดพร้อมกันในชั่วขณะ
ความเข้มข้นของมลพิษที่นี่ตอนนี้ ประมาณพันเท่าของที่พวกนายเจอในหมู่บ้านประมงนั่นไม่ต่ำกว่า”