ผิวน้ำทะเลสีคราม สายลมอ่อนโยนพัดผ่าน
เงาสะท้อนของเมฆขาวพุ่งผ่านผิวทะเล ลากเส้นยาวบนท้องฟ้าแจ่มใส แล้วพุ่งทะยานไปยังทิศหนึ่ง
“หืม?”
หลินชีเย่ที่กำลังบังคับ[เมฆวนสายฟ้า]มุ่งหน้าไปราวกับสัมผัสได้ถึงบางอย่าง หันสายตาไปยังทิศทางนั้น ความสงสัยลอยขึ้นในดวงตา
“เป็นอะไรชีเย่” เจียหลันที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ถาม
“ตรงนั้น มีคนบินผ่านไป”
หลินชีเย่ยื่นมือออกไป ชี้ไปยังท้องฟ้าไกล แสงสีครามพลิ้วพาดผ่านผิวทะเลในพริบตา พุ่งหนีไปทางทิศเหนือ
“โห บินเร็วชะมัด” ไป่หลี่พ่างพ่างขมวดคิ้วเล็กน้อย “โดนไล่ล่าหรือเปล่าเนี่ย?”
“ไม่เหมือน…คนนั้นใส่เสื้อคลุมสีแดงเข้ม น่าจะเป็นผู้พิทักษ์รัตติกาล”
“ผู้พิทักษ์รัตติกาล?” อันชิงอวี๋ถามด้วยความงุนงง “ผู้พิทักษ์รัตติกาลไม่ควรประจำการอยู่ตามเมืองของตัวเองเหรอ? ตรงนี้ห่างจากแนวชายฝั่งอีกไกล ทะเลรอบ ๆ ก็ไม่มีอะไรเลย จะมีผู้พิทักษ์รัตติกาลโผล่มาได้ยังไง?”
“บินขึ้นไปถามก็รู้แล้วไม่ใช่เหรอ” ไป่หลี่พ่างพ่างเอ่ยขึ้น “ยังไงก็เร็วไม่เท่าเมฆของชีเย่หรอก ขวางเอาไว้ ไหน ๆ ก็ถามทางไปนครซ่างจิงด้วย ประหยัดเวลาไปได้เยอะ”
หลินชีเย่พยักหน้า “พ่างพ่างพูดถูก ถ้าถามทางไปนครซ่างจิงได้ ก็ไม่ต้องอ้อมไกล”
หลินชีเย่มองไปยังทิศทางที่แสงครามจางหาย โบกมือเบา ๆ [เมฆวนสายฟ้า]ใต้ตัวเปลี่ยนทิศทันที พุ่งไล่ตามด้วยความเร็วสูง พุ่งเข้าใกล้อีกฝ่ายด้วยความเร็วที่มากขึ้นกว่าเดิม!