“ด่านเฉินหลง……เหรียญดวงดาว?”
เมื่อฟังเรื่องราวของหลูชิวจบ หลูเป่าโย่วยืนอยู่หน้าศิลาหลุมศพ จมอยู่ในความเงียบงัน
บนแผ่นศิลานั้น สลักอักษรใหญ่ไว้หลายตัว
—หลุมศพของหลูชิว ผู้พลีชีพเพื่อต้าเซี่ย
หลิวชียืนอยู่ข้างเขา กวาดสายตามองศิลาหลุมศพแล้วเปิดปากอธิบายว่า “ศพของผู้พิทักษ์รัตติกาลมีความพิเศษ ต้องคงอยู่ในสุสานที่กำหนดไว้เท่านั้น สิ่งที่อยู่ที่นี่จึงเป็นเพียงหลุมศพเสื้อผ้าเท่านั้น
และการมีอยู่ของผู้พิทักษ์รัตติกาลเป็นความลับ ศิลาหลุมศพนี้จึงจารึกได้แค่นี้ ห้ามเปิดเผยว่าผู้พิทักษ์รัตติกาลมีตัวตน
ถ้าอยากไปรำลึกถึงเขา ก็ไปได้ที่สุสานของฐานที่มั่นทีมผู้พิทักษ์รัตติกาลหมายเลข 066 ที่เขาเคยสังกัด หลุมศพจริงกับศพของเขาถูกฝังอยู่ที่นั่น”
“……ไม่เป็นไร” หลูเป่าโย่วเงียบไปครู่หนึ่ง “ผมไม่ใช่ผู้พิทักษ์รัตติกาล เข้าสุสานของผู้พิทักษ์รัตติกาลไม่ได้ และก็ไม่มีสิทธิ์เข้าสุสานของเขาด้วย……”
เอาจริง ๆ แล้ว เขาเป็นแค่ทหารใหม่ที่ถูกไล่ออกจากค่ายฝึก แม้ประตูของผู้พิทักษ์รัตติกาลเขายังเดินเข้าไปแบบหน้าตาเฉยไม่ได้เลย แล้วจะไปมีสิทธิ์เหยียบเข้าสุสานของผู้พิทักษ์รัตติกาลได้อย่างไร?
หลิวชีมองเขาหนึ่งครั้ง “ฉันได้ยินมาว่า พรสวรรค์ของนายดีไม่น้อย ถึงครั้งนี้จะเข้าผู้พิทักษ์รัตติกาลไม่ได้ แต่ต่อไปก็ยังมีโอกาส……แน่นอน นายจะทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น เซ็นข้อตกลงเก็บความลับนั่น แล้วกลับบ้านไปใช้ชีวิตเหมือนคนธรรมดาก็ได้เหมือนกัน”