เบื้องบนฟากฟ้าเหนือโตเกียว
ท่ามกลางราตรียามที่กลืนกินแผ่นฟ้า ร่างหนึ่งกำลังก้าวเดินอย่างช้า ๆ บนเมฆควันที่ม้วนตัว ใต้เท้าทั้งสอง
เสื้อคลุมสีดำสะบัดพลิ้วจนมีเสียงดังระงม ใต้หน้ากากซุนหงอคงที่น่าเกรงขามนั้น ดวงตาคู่หนึ่งสุกปลั่งดั่งเตาหลอมกำลังจ้องมองลงมายังมหานครอันรุ่งโรจน์เบื้องล่างอย่างเฉยเมย ส่วนเอวมีดาบยาวห้าเล่มแขวนอยู่ สีดำสนิท ม่วงอ่อน น้ำเงินเข้ม เทาจาง และขาวราวหิมะ ดูปริศนาและพิศวง
ชายผู้นั้นดั่งจักรพรรดิแห่งราตรี ยืนเหยียบยอดเมฆ ครองอำนาจเหนือโตเกียว
ภายใต้การปกปิดพลังของ[คามิกากุชิ] หลินชีเย่ขับเคลื่อน[ราตรีบรรลัย]ที่สืบทอดมาจากแหล่งกำเนิดราตรีจนถึงขีดสุด ม่านราตรีนั้นแผ่ออกมาจากเสื้อคลุมดำของเขา ปกคลุมทั่วทั้งฟากฟ้าเหนือโตเกียว!
ชั่ววูบเดียว กลางวันกลับกลายเป็นกลางคืน
ความมืดที่มาโดยไม่มีใครคาดคิดทำให้ชาวโตเกียวทุกคนต่างเงยหน้ามองฟ้าด้วยความงุนงง ต่างชี้ชวนกันชี้ไปที่ม่านราตรีนั้น ในดวงตามีทั้งความไม่เข้าใจและความแปลกใหม่
กลางวันแสก ๆ ทำไมฟ้าถึงมืดลงกะทันหัน?
จะฝนตกแล้วรึเปล่านะ?
ไม่กี่วินาทีต่อมา ภายในโตเกียวที่มืดสนิท ดวงโคมไฟตลอดสองข้างถนนก็สว่างวาบขึ้นเรียยกัน ดั่งดวงดาวที่โปรยปรายลงบนพื้นแผ่นดิน
ยอดตึกร้านค้าสองข้างถนนต่างเปล่งแสงนีออนสีน้ำเงินและม่วงกะพริบวับแวม ป้ายไฟหลากสีส่องสว่างเข้าหากัน ดั่งอาณาจักรแห่งความฝันอันงดงามวิจิตร ส่องประกายเบื้องหนึ่งของม่านราตรีนั้น